سیل ویرانگر هیمالیا؛ شمار قربانیان در نپال از ۱۰۰۰ نفر فراتر رفت

به گفته سازمان مدیریت بلایای طبیعی نپال، شمار قربانیان سیل‌های ویرانگر در مرز با تبت از ۱۰۰۰ نفر گذشته است. بیش از ۳۹۰۰ نفر همچنان مفقود هستند، از جمله بیش از ۶۰۰ کارگر که گمان می‌رود در شبکه‌ گسترده تونل‌ها در محل پروژه‌های برق‌آبی در امتداد رودخانه تریشولی گرفتار شده باشند چون این تونل‌ها مملو از گل‌ولای شده‌اند.

مهندسان در حال پمپاژ هوا به داخل تونل‌ها هستند. اگرچه یک تیم امدادی موفق شد وارد یکی از این تونل‌ها شود اما کسی را پیدا نکرد.

آنوشیلا بانداری، همسر آئوروس بانداری، مهندس ۳۳ ساله‌ای که در محل یکی از پروژه‌ها مفقود شده است، به بخش نپالی بی‌بی‌سی گفت: «ای کاش می‌توانستیم او را پیدا کنیم. ای کاش به خانه برمی‌گشت.»

بالندرا شاه، نخست‌وزیر نپال، روز دوشنبه اعلام کرد که ۲۷۹ نفر از این محل‌ها نجات داده شده‌اند.

عملیات امداد و نجات با هدایت یک تیم بین‌المللی متشکل از نیروهای نظامی چین و نپال در جریان است و کارشناسانی از هند و کره جنوبی و استرالیا نیز مشارکت دارند.

سیتا پاندی، که همسرش هنگام وقوع سیل در این نیروگاه مشغول به کار بود، به روزنامه نپالی «کانتیپور» گفت: «من هنوز ۵۰ درصد امیدوارم که او زنده باشد، چون داخل تونل سیستم تامین اکسیژن وجود دارد.»

نپال وابستگی زیادی به انرژی برق‌آبی دارد و سال‌هاست در حال توسعه پروژه‌های برق‌آبی در امتداد رودخانه‌های کوهستانی خود است. مقامات اعلام کردند که دست‌کم ۱۱ پروژه که برخی تکمیل و برخی در دست ساخت بودند، در سیل آسیب دیده‌اند.

امدادگران از آخر هفته شروع به پمپاژ هوا به داخل یکی از تونل‌ها کردند اما خانواده افرادی که در داخل تونل‌ها گرفتار شده‌اند می‌گویند این کار باید زودتر انجام می‌شد.

یک تیم امدادی دیروز توانست وارد تونلی شود که به یکی از نیروگاه‌های برق‌آبی منتهی می‌شد اما کسی را پیدا نکرد و برگشت.

جیبان خادکا، که یکی از بستگانش نیز در داخل نیروگاه گرفتار شده است، به «کانتیپور» گفت که «این عملیات به شکل ناامیدکننده‌ای کند پیش می‌رود» چون «هرچه زمان بیشتری بگذرد، امید ما بیشتر از بین می‌رود. این عملیات باید خیلی سریع‌تر انجام شود، چون برای ما هر ثانیه اهمیت دارد.»

بالندرا شاه، نخست‌وزیر نپال، گفت که عملیات امداد و نجات «شدت گرفته است» وتاکید کرد که این سیل‌ها «رویداد عادی» نبودند.

بالندرا شاه در فیسبوک نوشت: «این حادثه نشان می‌دهد خطرات در منطقه هیمالیا بر اثر تغییرات اقلیمی در حال افزایش‌ است.»

او نوشت: «وقت آن رسیده است مسئله فجایع و بلایایی را که در نتیجه تغییرات اقلیمی با آن روبه‌رو هستیم، با جدیت بیشتری در جامعه بین‌المللی مطرح کنیم.»

یکی دیگر از اعضای خانواده که با نگرانی منتظر دریافت خبری است، پریا خارل است. برادر او، میلان، هنگام وقوع سیل به‌عنوان مهندس در نیروگاه «آپِر تریشولی-۱» مشغول به کار بود.

او به بخش نپالی بی‌بی‌سی گفت: «کسانی که از محل نیروگاه برق‌آبی برگشته‌اند، گفتند افرادی داخل تونل بوده‌اند. بنابراین هنوز امید وجود دارد که اگر ارتش بتواند سریع به آنها برسد بتوان نجاتشان داد.»

آرنولد دیکس، مهندس استرالیایی که از راه دور به مقامات نپال در عملیات جست‌وجوی زیرزمینی کمک می‌کند، گفت امدادگران برای پیدا کردن تونل‌ها با دشواری زیادی روبه‌رو بوده‌اند.

او به رادیو بی‌بی‌سی ۴ گفت: «نشانه‌ها و آثار واقعی آنها از بین رفته است؛ همه‌چیز ناپدید شده، شبیه سطح ماه شده است.»

آقای دیکس گفت پس از آنکه امدادگران محل نیروگاه‌های برق را پیدا کنند، می‌توانند تصمیم بگیرند بهترین راه برای دسترسی چیست که معمولا به حفاری و «منفجر کردن تخته‌سنگ‌های بزرگ» نیاز دارد.

این مهندس که پیش‌تر ریاست انجمن بین‌المللی تونل‌سازی را بر عهده داشت، گفت: «تخته‌سنگ‌هایی وجود دارند که از خانه‌ها بزرگ‌ترند. من در تمام عمرم چنین چیزی ندیده‌ام. این واقعا یک عملیات فوق‌العاده و کم‌سابقه است.»

او گفت که با توجه به حفاظتی که بودن در زیر زمین به‌جای سطح زمین در زمان سیل ایجاد کرده است هنوز برای افرادی که در زیر زمین گرفتار شده‌اند، مقداری امید دارد.

یکی از سخنگویان وزارت بهداشت به بخش نپالی بی‌بی‌سی گفت که تنها ۴ درصد از ۹۰۰ جسدی که تاکنون پیدا شده‌اند، شناسایی شده‌اند.

در چیتوان، منطقه‌ای که در پایین‌دست نخستین سیلاب‌ها قرار دارد، آب نزدیک به ۳۰۰ جسد را با خود آورده و دفن موقت آنها آغاز شده است.

بوی تعفن اجساد همه جا را گرفته است و مردانی با لباس‌های سفید تجهیزات حفاظت فردی از جمله ماسک، اجساد شناسایی‌نشده را به داخل کامیون‌ها منتقل کردند.

در ابتدای هفته، بخش بزرگی از جنگل‌های خارج از شهر زیرورو و برای دفن موقت آماده شد. کارکنان پزشکی و داوطلبان تلاش کردند از بقایای اجساد شناسایی‌نشده دی‌ان‌ای استخراج کنند.

گانش آریال، رئیس منطقه، به بخش نپالی بی‌بی‌سی گفت که بستگان قربانیان پس از شناسایی اجساد از طریق دی‌ان‌ای می‌توانند بقایای عزیزان خود را تحویل بگیرند:

«ما در اینجا فریزر کافی نداریم... مجبور شدیم این آخرین راه، یعنی سیستم دفن موقت، را انتخاب کنیم. واقعا با حجم بسیار زیادی از کار و فشار مواجه شده‌ایم.»

بر اساس گزارش رسانه‌های دولتی چین، شمار رسمی قربانیان در سمت تبت ۱۶ نفر است و ۵۴۶ نفر نیز مفقود اعلام شده‌اند. تصاویر و ویدئوهای مربوط به سیل در چین به‌شدت سانسور شده‌اند.

رسانه‌های دولتی گزارش داده‌اند که در محل گذرگاه مرزی شلوغی که زمانی بین تبت و نپال وجود داشت، اکنون تنها پایه یک برج آب باقی مانده است.

مقامات چین برای افرادی که در فضای آنلاین درباره این موضوع گمانه‌زنی کرده‌اند که شمار قربانیان بسیار بیشتر از آمار اعلام‌شده است، «مجازات‌های اداری» در نظر گرفته‌اند که می‌تواند از اخطار و جریمه گرفته تا بازداشت‌های کوتاه‌مدت متغیر باشند.

در نپال نیز مقامات دستور حذف محتوای آنلاین را که اطلاعات نادرست درباره سیل‌ها می‌دانند، صادر کرده‌اند.