انتقاد کریکت‌بازان زن افغان از پیوستن بازیکنان خارجی به لیگ برتر افغانستان: «حقوق زنان مهم‌تر است»

در تصویر دو بازیکن کریکت که لباس آبی به تن و چادر سیاه به سر دارند دیده می‌شوند.
توضیح تصویر، فیروزه امیری و ناهیده سپان از جمله بازیکنان تیم ملی کریکت زنان بودند که پس از بازگشت طالبان به استرالیا پناهنده شدند
منتشر شده در
زمان مطالعه: ۵ دقیقه

بازیکنان زن کریکت افغانستان از ورزشکاران خارجی که برای حضور در لیگ برتر افغانستان نام‌نویسی کرده‌اند، انتقاد کرده و گفته‌اند این اقدام این پیام را به جهان می‌فرستد که می‌توان رنج و محرومیت زنان افغانستان را «به سادگی نادیده گرفت.»

از زمان بازگشت حکومت طالبان به قدرت در سال ۲۰۲۱، حضور زنان در ورزش عملاً ممنوع شده است و بسیاری از بازیکنان زن کریکت افغانستان برای حفظ امنیت خود کشور را ترک کرده‌اند.

قرار است لیگ حرفه‌ای مردان افغانستان در ماه دسامبر در امارات متحده عربی آغاز شود، هرچند این رقابت‌ها هنوز از سوی شورای بین‌المللی کریکت، آی‌سی‌سی تأیید نشده است.

در ماه سپتمبر، هیئت کریکت انگلستان و ویلز از بازیکنان خواست درباره مشارکت در این مسابقات تجدید نظر کنند و اولی پوپ، ستاره تیم ملی انگلستان، نیز از حضور در این لیگ انصراف داد.

ناهیده سپان که کاپیتانی تیم زنان پناهجوی افغانستان در سفر تابستان امسال این تیم به انگلستان را بر عهده داشت به بی‌بی‌سی گفت: «پنج سال است که دختران در افغانستان از حق بازی کریکت و بسیاری دیگر از حقوق اساسی محروم شده‌اند.»

او در ادامه گفت: «بازیکنان خارجی فرصت واقعی داشتند که با میلیون‌ها زن و دختر افغان ابراز همبستگی کنند و با شرکت نکردن در این لیگ در کنار آن‌ها بایستند. شاید این اقدام کوچک به نظر می‌رسید، اما می‌توانست پیام قدرتمندی بفرستد و بر کسانی که مسئول این وضعیت هستند فشار وارد کند.»

خانم سپان افزود: «این موضوع مخالفت با کریکت یا تیم مردان افغانستان نیست. موضوع دفاع از حقوق بنیادی بشر است.»

در مراسم انتخاب بازیکنان که روز سه‌شنبه هفته گذشته برگزار شد، هشت بازیکن انگلیسی در کنار بازیکنانی از اسکاتلند، ایرلند، آسترالیا و نیوزیلند برای شرکت به تیم‌های لیگ برتر افغانستان اعلام آمادگی کردند.

الکس هیلز، تایمل میلز، جو کلارک، اولی استون، معین علی، لوک وود، تام مورز و کریس وود از انگلستان قرارداد امضا کردند. جرج مونسی از اسکاتلند و کرتیس کمفر، بازیکن همه‌فن‌حریف ایرلند، نیز جذب تیم‌ها شدند.

بازیکنان دیگری از انگلستان از جمله داوید ملان و جیمز وینس نیز نام خود را برای حضور در این لیگ ثبت کرده بودند.

انگلستان بیش از هر کشور دیگری بازیکن خارجی در این لیگ خواهد داشت.

پادشاه چارلز در میان کریکت‌بازان زن افغانستان دیده می‌شود.
توضیح تصویر، پادشاه چارلز در اواخر ماه جون امسال با تیم کریکت زنان افغانستان دیدار کرد

از دیگر چهره‌های سرشناس حاضر در این لیگ می‌توان به کوسال پریرا، وانیندو هاسارانگا، دوشمانتا چامیرا و کامیندو مندیس از سریلانکا، دارسی شورت از آسترالیا، عمران طاهر از افریقای جنوبی و شکیب الحسن از بنگله‌دیش اشاره کرد.

هیئت کریکت انگلستان و ویلز از زمان بازگشت حکومت طالبان به قدرت، از برگزاری مسابقات دوجانبه با افغانستان خودداری کرده است؛ رویکردی که آسترالیا نیز در پیش گرفته است.

با این حال، انگلستان همچنان در رقابت‌های جهانی از جمله جام‌های جهانی کریکت و جام قهرمانان در برابر افغانستان به میدان رفته است.

ناهیده ساپان گفت: «برای من، زنان و دختران افغانستان در اولویت قرار دارند. حقوق، کرامت و آزادی آن‌ها از هر لیگ یا فرصت ورزشی مهم‌تر است. شرکت در این لیگ بدون توجه به آنچه بر زنان افغانستان می‌گذرد، این خطر را در پی دارد که به جهان این پیام منتقل شود که رنج آن‌ها را می‌توان به سادگی نادیده گرفت.»

«ما هرگز نباید سکوت کنیم»

کریکت‌بازان زن افغان
توضیح تصویر، کریکت‌بازان زن افغان در یک مسابقه دوستانه در استرالیا. عکس آرشیفی است

بازیکنان زن افغانستان بارها از شورای بین‌المللی کریکت خواسته‌اند بار دیگر آن‌ها را به عنوان تیم ملی کشورشان به رسمیت بشناسد و از حمایت مالی درازمدت برخوردار کند.

آن‌ها در حال حاضر به دلیل نداشتن شناسایی رسمی از سوی شورای بین‌المللی کریکت، تحت عنوان «تیم زنان پناهجوی افغانستان» بازی می‌کنند.

در اپریل ۲۰۲۵، شورای بین‌المللی کریکت همراه با هیئت‌های کریکت انگلستان، آسترالیا و هند برنامه مشترکی را برای حمایت مالی از این بازیکنان اعلام کرد. این حمایت مالی در ماه جولای نیز تمدید شد.

فیروزه امیری، از بازیکنان تیم زنان افغانستان، گفت: «به باور من هر بازیکن بین‌المللی که به حضور در این لیگ فکر می‌کند، مسئولیت دارد پرسش‌های دشوار اما ضروری را مطرح کند.»

خانم امیری گفت: «شما این آزادی را دارید که انتخاب کنید کجا بازی کنید، نماینده کدام سازمان باشید و در کدام رقابت‌ها شرکت کنید، اما این آزادی با مسئولیتی نیز همراه است؛ مسئولیت درک نظامی که ممکن است ناخواسته به حمایت از آن کمک کنید.»

این بازیکن کریکت افزود: «من از بازیکنان بین‌المللی نمی‌خواهم به مردم افغانستان پشت کنند. از آن‌ها می‌خواهم تفاوت میان حمایت از مردم افغانستان و مشروعیت بخشیدن به نظامی را درک کنند که به صورت سیستماتیک حقوق زنان را سلب کرده است.»

با وجود این که افغانستان یکی از شروط عضویت کامل در شورای بین‌المللی کریکت، یعنی داشتن و حمایت از تیم ملی زنان، را برآورده نمی‌کند، تیم مردان این کشور همچنان عضویت کامل خود در شورای بین‌المللی کریکت را حفظ کرده است.

فیروزه امیری تأکید کرد که موضع بازیکنان زن به معنای قطع حمایت از تیم مردان افغانستان نیست.

او گفت: «تصور کنید به دختر، خواهر یا همسر شما گفته شود که فقط به دلیل زن بودن حق رفتن به مکتب را ندارد. تصور کنید به او گفته شود نمی‌تواند ورزش کند، آرزوهایش را دنبال کند یا در زندگی عمومی حضور داشته باشد.»

خانم امیری افزود: «ما نمی‌توانیم پیشرفت کریکت در افغانستان را جشن بگیریم، در حالی که نیمی از جمعیت این کشور به طور کامل از حضور در این ورزش محروم شده‌اند.»

او در ادامه گفت: «پرسش اصلی این است که آیا شورای بین‌المللی کریکت آماده است زمانی که پای زنان افغانستان در میان باشد، به ارزش‌های اعلام‌شده خود پایبند بماند یا نه.»