ملل متحد خواستار تداوم حمایت از زنان افغان در برابر محدودیتهای فزاینده طالبان شد
منبع تصویر، WFP Afghanistan
ملل متحد از کمککنندگان بینالمللی خواست بودجه برنامههای مرتبط با زنان در افغانستان تحت حاکمیت طالبان را کاهش ندهند و هشدار داد که این اقدام به تشدید رنج در کشوری منجر خواهد شد که وضعیت زنان در آن هماکنون نیز بدترین شرایط در جهان است.
سوزان فرگوسن، نماینده ویژه نهاد زنان ملل متحد در افغانستان، به خبرنگاران گفت که با وجود بدتر شدن مداوم شرایط زنان در پنج سال پس از بازگشت طالبان به قدرت، کمبود بودجه به این معنی است که بیش از نیمی از ۷۴ سازمان مرتبط به زنان که در ماه اپریل مورد بررسی قرار گرفتهاند، احتمالاً در یک سال آینده فعالیت خود را متوقف کرده یا به طور کامل تعطیل شوند.
آن هم به گفته او در زمانی که نیاز به فعالیت این نهادها بیش از هر زمان دیگری احساس میشود.
فرگوسن گفت طالبان از زمان بازگشت به قدرت، بیش از ۱۰۰ فرمان محدودکننده حقوق زنان صادر کرده است که تقریباً همه جنبههای زندگی روزمره زنان را از آموزش و اشتغال گرفته تا آزادی رفتوآمد، خدمات صحی و دسترسی به عدالت تحت تأثیر قرار دادهاند.
دختران از آموزش و تحصیل در مکاتب متوسطه و دانشگاهها محروم هستند و بیش از نیمی از ۳۲۰۰ زنی که نهاد زنان ملل متحد با آنها مصاحبه کرده، گفتهاند اکنون فقط یک یا دو بار در ماه از خانه خارج میشوند.
فرگوسن افزود که در نشانهای از افزایش انزوای اجتماعی، هفت زن از هر ده زن وضعیت روانی خود را «بد» یا «بسیار بد» توصیف کردهاند.
او با تأکید بر این که افغانستان با شدیدترین بحران حقوق زنان در جهان روبهرو است گفت: «از همه دولتها و سایر کمککنندگان بینالمللی میخواهم که به سرمایهگذاری روی زنان و دختران افغان ادامه دهند و کمکهای خارجی خود را افزایش دهند نه اینکه قطع کنند.»
خانم فرگوسن همچنین گفت که درخواست کمک بشردوستانه ۱/۷ میلیارد دالری ملل متحد برای افغانستان تنها ۲۵ درصد تأمین مالی شده است. افزون بر این، نزدیک به سهچهارم سازمانهای مرتبط با زنان در سال ۲۰۲۵ با کاهش بودجه مواجه بودهاند و حدود دوسوم آنها گفتهاند که تنها شش ماه یا کمتر منابع مالی برای ادامه فعالیت در اختیار دارند.
او افزود: «پنج سال پس از آغاز این بحران، اکنون زمان آن است که تعهد خود به زنان افغان را تقویت نه اینکه از آن عقبنشینی کنیم.»
طالبان میگویند حقوق زنان را مطابق با تفسیر خود از شریعت اسلامی و فرهنگ افغانستان رعایت میکنند.
فرگوسن این اظهارات را پس از آن بیان کرد که ۵۶ کشور، از جمله بریتانیا، فرانسه، آلمان، جاپان، ایالات متحده و امارات متحده عربی، در ملل متحد بیانیه مشترکی صادر کردند و بار دیگر از طالبان خواستند محدودیتهای اعمالشده بر زنان و دختران را لغو کند.
در این بیانیه آمده است که «سرکوب سیستماتیک زنان و دختران به یکی از ویژگیهای اصلی نظام کنونی افغانستان تبدیل شده است.»
این کشورها تأکید کردند که افغانستان همچنان تنها کشور جهان است که دختران در آن از آموزش متوسطه و عالی محروم هستند و طالبان را متهم کردند که از طریق «شبکهای روزافزون از فرمانهای تبعیضآمیز»، همچنان زنان و دختران را از «حقوق، کرامت و حق تصمیمگیری» محروم میکند.
در فهرست کشورهای امضاکننده این بیانیه که توسط دنمارک هماهنگ شده بود، نام روسیه و چین دیده نمیشد. همچنین پاکستان و ایران، کشورهای همسایه افغانستان، پنج کشور آسیای مرکزی و هند نیز این بیانیه را امضا نکردند.
ترکیه و بیشتر کشورهای خاورمیانه نیز، به استثنای لبنان، اسرائیل و امارات متحده عربی، از امضاکنندگان بیانیه نبودند؛ موضوعی که نشاندهنده اختلاف دیدگاهها میان اعضای ۱۹۳ عضوی ملل متحد درباره نحوه تعامل با طالبان است.
