ஆங்கிலேயரை எதிர்க்க பூலித்தேவர், கட்டபொம்மன், மருது சகோதரர்கள் கையாண்ட வெவ்வேறு உத்திகள் குறித்த வரலாற்றுப் பார்வை

தென் தமிழக பாளையக்காரர்களின் காலனித்துவ எதிர்ப்பு: ஒரு வரலாற்றுப் பார்வை
    • எழுதியவர், கா.அ. மணிக்குமார்
  • பிரசுரிக்கப்பட்டது
  • வாசிக்கும் நேரம்: 8 நிமிடங்கள்

பாளையக்காரர் முறையின் தோற்றம் குறித்து ஆய்வு செய்த மதுரை- திருநெல்வேலி மண்டல திறை வசூலிக்கும் அதிகாரி எஸ்.ஆர். லஷிங்டன் (1797), இந்த முறை இருநூற்று அறுபது ஆண்டுகள் பழமையானது என்று குறிப்பிட்டார்.

வாரங்கல்லின் காகதீயப் பேரரசில் பிரதாப ருத்ரனால் அறிமுகப்படுத்தப்பட்டு விஜயநகர பேரரசரால் பின்பற்றப்பட்ட நடைமுறையை இங்கு முறைப்படுத்துவதற்கு முன்பே, சுதந்திரமான குறுநில மன்னர்கள் இருந்தனர்.

'சேர்வைக்காரர்கள்' என்று அழைக்கப்பட்ட இவர்கள், ஒரு பேரரசருக்கு விசுவாசமாக இருந்து, தங்கள் பாதுகாப்பிற்காகவும், தங்கள் கட்டுப்பாட்டில் உள்ள கிராமங்களைப் பாதுகாப்பதற்காகவும் ஆயுதமேந்திய வீரர்களைத் தங்கள் வசம் வைத்திருந்தனர் என்று லஷிங்டன் குறிப்பிடுகிறார்.

அவசர காலங்களில், மன்னருக்கு ராணுவ உதவியை வழங்க சேர்வைக்காரர்கள் அழைக்கப்பட்டனர். அவர்கள் கட்டுப்படுத்திய சொத்துக்களும், அவர்கள் கொண்டிருந்த அதிகாரமும் பரம்பரை பரம்பரையாகக் கைமாறி வந்தன.

தங்கள் கட்டுப்பாட்டில் உள்ள நிலங்களிலிருந்து கிடைக்கும் வருவாயைத் தவிர, அந்தப் பகுதிகளில் காவல் காக்கும் பணிக்காக 'தேச காவல்' எனும் கட்டணத்தையும் சேர்வைக்காரர்கள் வசூலித்தனர். கிராம அளவில், தானியங்கள் மற்றும் கால்நடைகளைப் பாதுகாக்கும் பணிக்காக, 'தலையாரிகள்' 'தலம் காவல்' எனும் கட்டணத்தை வசூலித்து வந்தனர்.

ஆனால், பாளையங்கள் உருவாக்கப்பட்டு சேர்வைக்காரர்கள் பாளையக்காரர்களாக மாறியபோது ​​தலையாரிகளைத் தங்கள் அதிகாரத்தின் கீழ் அவர்கள் கொண்டு வந்தனர்.

மேலும், தங்களுக்கு அவர்கள் அடிபணிந்திருப்பதையும் சார்ந்திருப்பதையும் உணர்த்தும் வகையில், ஆண்டுதோறும் ஒரு குறிப்பிட்ட தொகையைத் தங்களுக்கு வழங்க வேண்டும் என்று தலையாரிகளை அவர்கள் கட்டாயப்படுத்தினர்.

பாளையக்காரர்கள் இந்தக் காவல் கட்டணத்தை வசூலிப்பதில் மிகவும் கொடூரமாக செயல்பட்டனர். தேச காவல் கட்டணம் செலுத்தப்படாத போது, ​​பாளையக்காரர்கள் கட்டவிழ்த்துவிட்ட பயங்கரத்தைப் பற்றி லஷிங்டன் விரிவாக விவரிக்கிறார்:

"சித்திரவதைகளும் சாட்டையடிகளும் பயன்படுத்தப்பட்டன; முழு கிராமங்களும் சிறை வைக்கப்பட்டன; மக்களின் அனைத்துத் தொழில்களும் முடக்கப்பட்டன; கால்நடைகள் பறிமுதல் செய்யப்பட்டன; மக்கள் பிடித்துச் செல்லப்பட்டு, பல நேரங்களில் பாளையங்களிலேயே கொல்லப்பட்டனர். சுருக்கமாகச் சொன்னால், தங்கள் நோக்கத்தை அடைவதற்காக அவர்கள் எந்த அளவிலான வன்முறையையும் கொடூரமான செயல்களையும் செய்யத் தயங்கவில்லை."

தமிழகத்தில் பாளையக்காரர்கள் ஆட்சி

வாட்ஸ்அப் விளம்பரம் - ஐ புறக்கணித்துவிட்டு தொடர்ந்து படிக்கவும்
வாட்ஸ்அப் விளம்பரம் - படம்
வாட்ஸ்ஆப்பில்

பிபிசி தமிழ் செய்திகளை செல்போனிலேயே படிக்கலாம்

பின்தொடர கிளிக் செய்யவும்

வாட்ஸ்அப் விளம்பரம் - முடிவு

விஸ்வநாத நாயக்கர் மதுரைக்கு வரும்போது, ஏராளமான ஆதரவாளர்களையும், அவரைச் சார்ந்திருந்தவர்களையும் உடன் அழைத்து வந்திருந்தார். அத்துடன் அப்பகுதியில் முன்பே குடியேறியிருந்த பாரம்பரியத் தமிழ் குறுநில மன்னர்கள் மற்றும் போர் வீரர்கள் கொண்ட தெலுங்கு சாகசக்காரர்கள் ஆகியோரும் இருந்தனர்.

எல்லாவற்றிற்கும் மேலாக, தாம் ஒழித்துக்கட்டியிருந்த பண்டைய பாண்டியர்களின் ஆதரவாளர் அதிருப்தியுற்று வறுமையில் வாடிய நிலையில் அங்கிருந்தனர். இவர்கள் அனைவரது விசுவாசத்தை உறுதிப்படுத்தவும் அவர்களுக்கு பதவிகள் வழங்கி திருப்திப்படுத்தவும் அறிமுகப்படுத்தப்பட்டதே பாளையக்காரர் ஆட்சி முறை என்ற கருத்தும் உண்டு.

இந்தத் திட்டத்தின் பின் மூளையாக செயல்பட்டவர் விஸ்வநாத நாயக்கரின் பிரதம மந்திரி (தளவாய்) அரிய நாத முதலியார் ஆவார். 72 பாளையங்கள் திருச்சிராப்பள்ளிக்கு தெற்கே அமைந்திருந்ததாகத் தெரிகிறது. 1650 முதல் 1750 வரை சுமார் நூறு ஆண்டுகள் பாளையக்காரர்கள் தென் தமிழகத்தில் செல்வாக்குடன் ஆட்சி புரிந்ததாக அறிகிறோம். 1799-இல் லஷிங்டன் கூற்றுப்படி திருநெல்வேலியில் இருந்த 2,113 கிராமங்களில் சுமார் 1,635 கிராமங்களுக்கு மேல் பாளையக்காரர்களின் கட்டுப்பாட்டில் இருந்தன.

தென் தமிழக பாளையக்காரர்களின் காலனித்துவ எதிர்ப்பு: ஒரு வரலாற்றுப் பார்வை

தென்னிந்தியாவில் விரிவடைந்து வந்த முகலாயர் ஆட்சியின் பிரதிநிதியான ஐதராபாத் நிசாமின் நேரடிக் கட்டுப்பாட்டின் கீழ் ஆற்காட்டு நவாப் இருந்தார். ஒரு போரின் போது ஆம்பூரில் நடந்த சண்டையில் ஆற்காடு நவாப் அன்வர்தீன் கான் கொல்லப்பட்டார். தப்பிச்சென்ற அவரது மகன் முகமது அலி ஆங்கிலேயக் கிழக்கிந்தியக் கம்பெனியின் ஆதரவுடன் தன்னை நவாபாக பிரகடனம் செய்தார் (1749).

ஆற்காடு அரியணைக்கு அன்வர்தீனுக்கு முந்திய நவாப் தோஸ்த் அலியின் மருமகன் சந்தா சாகிப் உரிமை கோரினார். ஆயினும் ராபர்ட் கிளைவின் ஆற்காட் முற்றுகைக்குப்பின் தோற்கடிக்கப்பட்டு அடைக்கலம் கேட்டு தஞ்சாவூர் மன்னரிடம் சென்ற சந்தா சாகிப் அங்கு கொல்லப்பட்டார். மூன்றாம் கர்நாடகப் போரில் பிரெஞ்சுக்காரர்கள் முழுமையாக தோற்கடிக்கப்பட்டபின் வெற்றி பெற்ற ஆங்கிலேயர் முகமது அலியை நவாபாக அங்கீகரித்தனர்.

போரின் போது ஆங்கிலேயக் கிழக்கிந்திய கம்பெனி அதிகமான தொகையை முகமது அலிக்குக் கடனாக வழங்கியிருந்தது. இதை திருப்பி செலுத்த பாளையக்காரர்களின் வரியை அதிகரித்து அதைக் கட்டாயமாக வசூல் செய்திட ஆங்கிலேயர் படை உதவியை நவாப் முகமது அலி நாடினார். 500 ஐரோப்பியர் மற்றும் 2000 இந்தியச் சிப்பாய்கள் அடங்கிய கர்னல் ஹெரான் கட்டுப்பாட்டிலான படை ஒன்று நவாப்பின் சகோதரன் மாபுஸ்கான் தலைமையில் மதுரை-திருநெல்வேலி பகுதிகளுக்கு அனுப்பி வைக்கப்பட்டது.

பூலித்தேவரின் எதிர்ப்பு

பிரிட்டிஷ் கிழக்கிந்திய நிறுவனம் மற்றும் ஆற்காடு நவாபின் வரி வசூலிக்கும் முயற்சிகளுக்கு முதலில் தடையாக இருந்தவர் நெற்கட்டும்செவல் பாளையக்காரர் பூலித்தேவர் ஆவார்.

தான் மட்டுமல்லாது, சொக்கம்பட்டி, சிவகிரி, சேத்தூர் பாளையக்காரர்களையும் ஒருங்கிணைத்து அலெக்சாண்டர் ஹெரான்-மாபூஸ்கான் தலைமையில் அனுப்பப்பட்ட நவாபின் படையை எதிர்க்க அவர் துணிந்தார்.

பூலித்தேவர் கோட்டையை ஆக்கிரமிக்குமாறு ஹெரான் அனுப்பிய படையினரை பூலித்தேவரின் படைவீரர்கள் ஆயுதங்களை அபகரித்துக்கொண்டு கோட்டைக்கு அப்பால் விரட்டி அடித்தனர். பூலித்தேவரின் ஆற்றலையும், தியாக மிக்க வீரர்களையும் கண்ட மாபூஸ்கான், டச்சுக்காரர்கள் மற்றும் ஹைதர் அலி போன்ற எதிரிகளைச் சமாளிக்க பூலித்தேவருடன் நட்புறவு கொள்ளவே விரும்பினார். ரூ.20,000 கொடுத்தால் படையை வாபஸ் பெறுவதாக ஹெரான் அறிவித்தார்.

அதைக் கேட்டு மேலும் ஆத்திரம் அடைந்த பூலித்தேவர் திருவாங்கூர் மன்னருடன் ஒப்பந்தம் செய்துகொண்டு நவாப் படையை களக்காட்டுச் சண்டையில் (1755) தோற்கடித்து விரட்டினார். திருவாங்கூர் மன்னர், ஹைதர்அலி மற்றும் டச்சுக்காரர்களின் ஆதரவை பூலித்தேவர் பெற்றிருந்ததால் அவருடன் சமரசம் செய்யவேண்டிய கட்டாயம் மாபூஸ்கானுக்கு ஏற்பட்டது. இத்தகைய நடவடிக்கையை தனது சொந்த ஆதிக்கத்தை நிலைநாட்ட மாபூஸ்கான் எடுக்கும் முயற்சியாக பாவித்த நவாப் முகமது அலி அவரைத் திரும்ப அழைத்தார்.

யூசுப்கான் வருகை

மாபூஸ்கானை திரும்ப அழைத்த நவாப் அப்பணிக்கு யூசுப்கான் (மருதநாயகம் பிள்ளை இஸ்லாமுக்கு மாறிய பிறகு யூசுப்கான்) என்ற கான்சாகிபை அனுப்பி வைத்தார். இருப்பினும் கான்சாகிபை எதிர்த்துப் போரிட நெற்கட்டும்செவல், நடுவக்குறிச்சி, சுரண்டை, எட்டயபுரம் பாளையக்காரர்களின் ஒருங்கிணைக்கப்பட்ட படை ஒன்று பூலித்தேவர் தலைமையில் தயாராகியது.

இக்கூட்டுப்படை சேத்தூர் பாளையக்காரரையும் யூசுப்கானுக்கு எதிராகப் போரிட வற்புறுத்தியது. இப்படை, கூட்டமைப்பில் சேர மறுத்த ஊத்துமலை பாளையக்காரரைத் தாக்கியது. இத்தருணத்தில் பிரஞ்சு அபாயம் நீங்கியிருந்ததாலும் ஹைதர் அலி மைசூருக்குத் திரும்பியிருந்ததாலும் யூசுப்கான் ஆங்கிலேயர் படை எண்ணிக்கையைப் பெருக்கி பாளையக்காரர்கள் மீதான தாக்குதலைத் தொடர்ந்தார்.

தென் தமிழக பாளையக்காரர்களின் காலனித்துவ எதிர்ப்பு: ஒரு வரலாற்றுப் பார்வை
படக்குறிப்பு, மதுரை

ஊத்துமலை மற்றும் சுரண்டை யூசுப்கானின் நேரடித் தாக்குதலுக்கு உள்ளானது. வடகரைப் பாளையத்தைத் தாக்க முயன்றபோது பூலித்தேவரின் தாக்குதலுக்கு யூசுப்கான் படை ஆளானது. செங்கோட்டைக்கு அருகில் சுமார் 10,000 வீரர்கள் பூலித்தேவரின் கட்டளைக்கு இணங்க யூசுப்கானை எதிர்த்துப் போரிட கூடியிருந்ததாக அறிகிறோம்.

1760-இல் யூசுப்கான் வாசுதேவநல்லூர் கோட்டையை முற்றுகையிட்டார். வாசுதேவ நல்லூரின் சிறப்பு காரணமாகவும் அதைத் தகர்க்க பெரும் ஆங்கிலேயர் படை வந்ததாலும் கோட்டையைப் பாதுகாக்க ஆயிரக்கணக் கானோர் திரண்டிருந்தனர். இதனால் இருபது நாட்கள் ஆகியும் கோட்டையைத் தகர்க்க முடியாது திணறினார் கான்சாகிப்.

பூலித்தேவரும் அவரது ஆதரவுப் படைகளும் கான்சாகிப் முகாமின் மீது இரவு நேரத்தில் தாக்குதலை நடத்தி எதிரிகளுக்கு கடுமையான சேதத்தை ஏற்படுத்தினர். போர்த் தளவாடங்கள் தீர்ந்துவிட்ட நிலையில் முற்றுகையைக் கைவிட்டு வெளியேறினார் கான்சாகிப்.

1761-இல் ஏப்ரல் மாதம் புதிதாக சேர்க்கப்பட்ட படைகளுடன் பூலித்தேவர் கோட்டையை கான்சாகிப் முற்றுகையிட்டார். பீரங்கி மூலம் நான்கு நாட்கள் தொடர்ந்து நடத்தப்பட்ட தாக்குதல்களால் கோட்டை தகர்ந்தது. ஆனால் பூலித்தேவர் தப்பினார். பல ஆண்டுகளாக கொரில்லாப் போர்முறையைக் கையாண்டு, 1764இல் யூசுப்கான் கொல்லப்பட்டதைத் தொடர்ந்து, பூலித்தேவர் மீண்டும் நெற்கட்டும் செவலுக்கு வந்தார்.

வாசுதேவநல்லூர் கோட்டையைப் புதுப்பித்தார். அதன் மூலம் யூசுப்கான் இடத்தில் பதவி ஏற்றிருந்த கேம்ப்பெல்லின் பகைமையைச் சம்பாதித்தார். கேம்ப்பெல் ஒரு பெரும் படையுடன் வாசுதேவநல்லூர் கோட்டையை முற்றுகையிட்டார். இதைத் தொடர்ந்து நடந்தபோரில் பூலித்தேவர் மரணம் அடைந்திருக்கக் கூடும் என ஒரு கருத்தும், தப்பிச் சென்ற இடத்தில் அவர் காட்டிக் கொடுக்கப்பட்டு கைது ஆகி பாளையங்கோட்டைவரும் வழியில் சங்கரன்கோவிலுக்குள் வழிபடச் சென்றவர் ஆங்கிலேயப் படையினரை ஏமாற்றித் தலைமறைவாகி பின்னர் இறந்தார் என்ற மாற்றுக் கருத்தும் உள்ளன.

மதுரை மற்றும் திருநெல்வேலி மாவட்டங்களில் வரி வசூலிக்கும் பொறுப்பு 1764இல் தளவாய் அழகப்ப முதலியாரிடம் கொடுக்கப்பட்டது. இவ்வுரிமை 1765 முதல் 1769 முடிய கும்கும் ராமிடம் இருந்தது. 1770இல் சேக் முகமது அலியும் அதன்பின் 1775 முடிய சையது அகமதுகானும் வரி வசூலிக்கும் பொறுப்பேற்றிருந்தனர். இக்கால கட்டத்தில் யூசுப்கான் காலத்தில் வசூலிக்கப்பட்ட வரியில் நாற்பது சதவீதம்தான் அரசைச் சென்றடைந்ததாக ஆவணங்கள் தெரிவிக்கின்றன.

இதனால் நவாப் 1781இல் பாளையக்காரரிடமிருந்து வரி வசூலிக்கும் பொறுப்பை ஓர் உடன்படிக்கையின் மூலம் முழுமையாக ஆங்கிலேயரிடம் ஒப்படைத்தார். இப்புதிய ஏற்பாட்டின் படி நிலவரி வருமானத்தை நிர்வகிக்கும் பொறுப்பை ஜார்ஜ் புரக்டர் ஏற்றார். வரி பாக்கி செலுத்தாத பாளையக்காரர்கள் மீது கர்னல் புல்லர்டன் நடவடிக்கை எடுக்கத் தொடங்கினார்.

கர்னல் புல்லர்டன் வரி வசூலிப்பதோடு பாளையக்காரர்கள் ஆங்கிலேயர்க்கு விசுவாசமாக இருக்கின்றனரா என்பதையும் கண்காணித்தார். பாஞ்சாலங்குறிச்சியில் இரண்டாம் கட்டபொம்மன் (ஜெகவீர கட்டபொம்மன் வாரிசு) ஆங்கிலேயருடன் பகைமை பாராட்டிய போதிலும் வரி பாக்கியை செலுத்தினார். அது போன்றே சிவகிரி பாளையக்காரரும்.

அதேநேரத்தில் திருக்குறுங்குடி கிராமத் தலைவர் டச்சுக் காரர்களுடன் தொடர்பு வைத்திருந்ததால் அவரைத் தண்டிக்க கர்னல் புல்லர்டன் விரும்பினார். இருப்பினும் மாவட்ட நிதி நிர்வாகம் சீரடைந்ததால் மாவட்ட வருவாய் நிர்வாகம் மீண்டும் நவாபிடம் திருப்பிக் கொடுக்கப்பட்டது. ஆனால் ஊதாரித்தனமான வாழ்க்கையால் ஆங்கிலேயருக்கு கடன் பாக்கியை திருப்பித் தர முடியாது நவாப் திணறினார். பாளையக்காரர்களின் வரி பாக்கியும் அதிகரித்தது.

1786-இல் அமைக்கப்பட்டிருந்த கம்பெனி அரசின் வருவாய் வாரியம், பாளையக்காரர்களிடமிருந்து வரி வசூலிக்கும் உரிமையை நிரந்தரமாக கம்பெனி நிர்வாகம் ஏற்க வேண்டும் என வலியுறுத்தி வந்தது. 1791-ஆம் ஆண்டு திருநெல்வேலி மாவட்ட ஆட்சியர் டொரின், கவர்னர் ஜெனரல் காரன்வாலிசுக்கு எழுதிய கடிதத்தில் கர்னல் புல்லர்டன் சிவகிரி, பாஞ்சாலங்குறிச்சி பாளையக்காரர்களை பரிவுடன் நடத்தியதாகவும் அதுவே கலவர மனப்பான்மை அதிகரித்துள்ளதற்குக் காரணம் எனவும் குற்றம் சாட்டினார். பாளையக்காரர்களிடமிருந்து வரி வசூலிக்கும் முழு அதிகாரத்தையும் கம்பெனி அரசுக்கு வழங்க நவாப் கட்டாயப்படுத்தப்பட்டார்.

தென் தமிழக பாளையக்காரர்களின் காலனித்துவ எதிர்ப்பு: ஒரு வரலாற்றுப் பார்வை
படக்குறிப்பு, திருநெல்வேலி

1792-இல் நவாப்பிற்கும் கிழக்கிந்தியக் கம்பெனிக்குமிடையே ஏற்பட்ட ஒப்பந்தத்தின் முக்கிய சரத்து என்னவெனில், போரின்போது மாகாணத்தின் நிர்வாகம் கம்பெனியின் கட்டுப்பாட்டிலேயே இருக்கும் என்பதாகும். ஜேம்ஸ் லேண்டன், திருநெல்வேலி மாவட்ட ஆட்சியராயிருந்தபோது சிவகிரி பாளையக்காரர் சின்ன தம்பி வரகுணன் எல்லைப் பிரச்னையை சாக்காக வைத்து சேத்தூர் பாளையக்காரரைத் தாக்கியதாக குற்றம் சாட்டப்பட்டு கம்பெனி அரசால் தூக்கிலிடப்பட்டார்.

அதைத் தொடர்ந்து சேத்தூர் வாரிசு பாளையக்காரர் சிறுவராக இருந்ததால் லேண்டன் ஆட்சியர் கண்காணிப்பின்கீழ் அப்பாளையம் கொண்டு வரப்பட்டது. ஆனால் ஆட்சியர் நியமித்திருந்த நிர்வாகியை பதவியிலிருந்த நீக்கி விட்டு தன்னை நிர்வாகியாக அறிவித்துக்கொண்ட சேத்தூர்காரர் ஒருவர் லேண்டனை சிறைப்படுத்தினார். லேண்டனை மீட்க அனுப்பப்பட்ட ஆங்கிலேயர் படையினர் ஊத்துமலை, ஆவுடையாபுரம் பாளையக்காரர் படைவீரர்களால் துரத்தி அடிக்கப்பட்டனர்.

ஊர்காடு பாளையக்காரர் கம்பெனியால் நியமிக்கப்பட்டிருந்த தாசில்தாரைப் படுகொலை செய்தார். தொடர்ந்து நடந்த இது போன்ற நிகழ்வுகள் இதர பாளையக்காரர்களையும் தங்கள் பாளையங்களைப் பாதுகாத்துக்கொள்ள ஆங்கிலேயரை எதிர்த்துப் போரிடத் தூண்டியது.

கம்பெனி நிர்வாகமும் தனது அதிரடி நடவடிக்கையைத் தொடங்கியது. வரி பாக்கிக்காக சாப்டூர் கோம்பையா நாயக்கரை பதவி நீக்கம் செய்தது. அதே காரணத்திற்காக சொக்கம்பட்டி பாளையக்காரரும் பதவி நீக்கம் செய்யப்பட்டார்.

மேற்கே இருந்த பாளையங்களுக்கு பூலித்தேவர் தலைமை ஏற்றார் என்றால் கிழக்கே அமைந்திருந்த பாளையங்களுக்கு பாஞ்சாலங்குறிச்சி பாளையக்காரர் கட்டபொம்மன் தலைமைவகித்து ஆங்கிலேயரை எதிர்த்தார். கட்டபொம்மன் என்பது குடும்பப்பெயர். 1756-லிருந்து 1801 முடிய நான்கு கட்டபொம்மன்கள் ஆட்சி புரிந்துள்ளனர். ஹெரான் படையெடுத்து வந்தபோது பாஞ்சாலங்குறிச்சியின் பாளையக்காரர் ஜெகவீர கட்டபொம்மன். அவர் வரிகட்ட கால அவகாசம் கேட்டு நிலைமையைச் சமாளித்தார்.

எட்டயபுரம், நாகலாபுரம், கோலார்பட்டி, கடலாடி, குளத்தூர் பாளையக்காரர்கள் ஜெகவீர கட்டபொம்மனுக்கு அப்போது உறுதுணையாக இருந்ததால் அவர்களுக்குள் பிளவு ஏற்படுத்தும் சூழ்ச்சியில் கம்பெனி நிர்வாகம் பின்வரும் ஆண்டுகளில் இறங்கியது.

வீரபாண்டிய கட்டபொம்மன்

1790-இல் பாஞ்சாலங்குறிச்சியில் மூன்றாவது கட்டபொம்மன், அதாவது வரலாற்று நாயகனாக விளங்கும் வீரபாண்டிய கட்டபொம்மன், பாஞ்சாலங்குறிச்சியின் பாளையக்காரராகப் பதவி ஏற்றிருந்தார்.

1770களில் இராமநாதபுரத்தில் முத்துராமலிங்க விஜயரகுநாத சேதுபதியின் விடுதலை முழக்கமும், சிவகங்கையில் வீர மங்கை வேலுநாச்சியாரின் விடுதலைப் போராட்டமும் வீரபாண்டிய கட்டபொம்மன் மீது பெரும் தாக்கத்தை ஏற்படுத்தியிருந்தன.

சிவகங்கையில் இருந்து மருது சகோதரர்கள் தொடர்ந்து கட்டபொம்மனுக்குத் தேவையான ஆலோசனைகளை வழங்கி வந்தனர். இந்நிலையில் கட்டபொம்மனின் வரி பாக்கியை, (ரூ.16,550/- 1798 மே 31 முடிய) வசூலிக்கும் பொறுப்பு இராமநாதபுரம் ஆட்சியர் ஜாக்சனுக்குக் கொடுக்கப்பட்டிருந்தது.

தென் தமிழக பாளையக்காரர்களின் காலனித்துவ எதிர்ப்பு: ஒரு வரலாற்றுப் பார்வை
படக்குறிப்பு, பாஞ்சாலங்குறிச்சி

1798-ஆம் ஆண்டு கடுமையான பஞ்சம் நிலவியதால் நிலைமையை விளக்க ஜாக்சனை திருநெல்வேலியில் இருந்தபோது சந்திக்க கட்டபொம்மன் அனுமதி கேட்டார். ஆனால் ஜாக்சன் தன்னை இராமநாதபுரத்தில் சந்திக்குமாறு கூறினார்.

சுமார் 23 நாட்கள் பயணம் செய்து இராமநாதபுரம் சென்ற கட்டபொம்மனும் அவரது அமைச்சர் சிவசுப்ரமணியம் பிள்ளையும் ஜாக்சன் முன்பு மூன்று மணி நேரம் கால் கடுக்க நிற்க வேண்டியிருந்தது.

ஜாக்சன் கட்ட பொம்மனைக் கைது செய்ய முயற்சித்ததால் ஏற்பட்ட சண்டையில் லெப்டினன்ட் கிளார்க் மற்றும் சிலர் கொல்லப்பட்டனர்.

சிவசுப்ரமணியம் பிள்ளை கைது செய்யப்பட்டார். தப்பிச் சென்ற கட்டபொம்மன் நாகலாபுரம், மன்னார்கோட்டை, கோலார்பட்டி, சென்னல்குடி பாளையக்காரர்களுடன் இணைந்து ஒரு கூட்டமைப்பை உருவாக்கினார்.

சாப்டூர், ஏழாயிரம்பண்ணை, குளத்தூர், காடல்குடி பாளையக் காரர்களையும் தனது கூட்டணியில் சேர்த்தார். இக்கூட்டணிக்கு கட்டபொம்மன் குடும்பத்தோடு விரோதம் கொண்டிருந்த சிவகிரி பாளையக்காரரின் ஆதரவும் இருந்தது.

பாஞ்சாலங்குறிச்சிப் போர்

கட்டபொம்மனின் நடவடிக்கைகளைக் கண்காணித்து வந்த கவர்னர் ஜெனரல், பாஞ்சாலங்குறிச்சியைத் தாக்க மேஜர் பானர்மேனுக்கு உத்தரவிட்டார். 1799 செப்டம்பர் 5-ஆம் நாள் பாஞ்சாலங்குறிச்சி தாக்கப்பட்டது.

கட்டபொம்மனின் சகோதரர் ஊமைத்துரை என்றழைக்கப்பட்ட குமாரசாமியின் தலைமையில் பாஞ்சாலங்குறிச்சிப் படை போரை நடத்தியபோதும் பாஞ்சாலங்குறிச்சி வீழ்ந்தது.

கோட்டையிலிருந்து கட்டபொம்மன் சிவகங்கைக்கு தப்பிச் சென்றார். ஆனால் ஒற்றர்களின் மூலம் கைது செய்யப்பட்ட கட்டபொம்மன் அக்டோபர் 16-ஆம் நாள் பொதுமக்கள் முன்னணியில் கயத்தாரில் தூக்கிலிடப்பட்டார்.

கயத்தாரில் வீரபாண்டிய கட்டபொம்மன் தூக்கிலிடப்பட்ட இடத்தில் அவரது நினைவைப் போற்றும் வகையில் மக்கள் விலங்குகளைப் பலிகொடுத்து அதை ஒரு உள்ளூர் வழிபாட்டுத் தலமாக மாற்றினர்.

தூக்கிலிடப்பட்ட சிவசுப்ரமணியம் பிள்ளையின் தலை துண்டிக்கப்பட்டு பாஞ்சாலங்குறிச்சியில் பொதுமக்கள் பார்வைக்கு வைக்கப்பட்டது.

அதற்கு முன்பே ஏழாயிரம்பண்ணை பாளையக்காரரும், நாகலாபுரம் பாளையக்காரரும் கடும் சிறை வாசத்திற்குட்படுத்தப்பட்டதால் இறந்தனர்.

கட்டபொம்மனுக்குப் பின் காலனித்துவ எதிர்ப்பு

தென் தமிழக பாளையக்காரர்களின் காலனித்துவ எதிர்ப்பு: ஒரு வரலாற்றுப் பார்வை
படக்குறிப்பு, கட்டபொம்மன்

உயிர் தப்பிய ஊமைத்துரை 30,000 மக்களை மதுரை-இராமநாதபுரம் பகுதிகளில் திரட்டி பாஞ்சாலங்குறிச்சியை மீண்டும் கைப்பற்ற முயன்றார்.

இத்தருணத்தில் பாளையங்கோட்டைச் சிறையிலிருந்து தப்பிய பாளையக்காரர்களின் வீரர்களும் படையுடன் இணைந்தனர். பாஞ்சாலங்குறிச்சி, திருவைகுண்டம், மற்றும் ஆழ்வார்திருநகரிப் பகுதிகளை ஆக்கிரமித்த போராளிகள், கர்னல் மெக்காலேயைத் தோற்கடித்தனர்.

அதன் பிறகு வல்லநாடு மலை அடிவாரத்தில் தங்கி பாளையங்கோட்டையைக் கைப்பற்றும் முயற்சியில் ஈடுபட்டனர்.

இதற்கிடையில் சென்னை, ஆற்காடு மற்றும் மலபார் ஆகிய இடங்களில் இருந்து தருவிக்கப்பட்ட துருப்புகள் லெப்டினன்ட் கர்னல் அக்னீவ் தலைமையில் புரட்சிப் படையைத் தோற்கடித்தது.

சுமார், 1050 போராளிகள் இப்போரில் உயிர் நீத்ததாக அறிகிறோம். கைது செய்யப்பட்ட பலர் தூக்கிலிடப்பட்டனர். இங்கிருந்தும் தப்பிய ஊமைத்துரை, எஞ்சியிருந்த வீரர்களுடன் சிவகங்கை சென்று மருது சகோதரர்களுடன் இணைந்தார். சிலர் தளவாய் பிள்ளையுடன் தப்பிச் சென்று நாங்குநேரியில் இருந்து வெள்ளையர்களை எதிர்த்துப் போரிட்டதாக அறிகிறோம்.

சிவகங்கையின் இரண்டாவது அரசரான முத்து வடுகர், ஆற்காடு நவாப்பிற்கும் பிரிட்டிஷ் கிழக்கிந்திய நிறுவனத்திற்கும் வரி செலுத்தவோ அல்லது அவர்களின் மேலாதிக்கத்தை ஏற்றுக்கொள்ளவோ ​​மறுத்தார். 1772-ஆம் ஆண்டு, நவாப்பின் படைகளுடன் இணைந்து செயல்பட்ட பிரிட்டிஷ் படைகள், முத்து வடுகரின் கோட்டையின் மீது திடீர் தாக்குதல் நடத்தின.

காளையார் கோவில் போரில் முத்து வடுகர் கொல்லப்பட்டார். அவரது மறைவுக்குப் பிறகு, மனைவி ராணி வேலு நாச்சியார் அங்கிருந்து திண்டுக்கல் அருகிலுள்ள விருப்பாட்சிக்கு தப்பிச் செல்ல ராணுவத் தளபதிகள் பெரிய மருது, சின்னமருது என அழைக்கப்பட்ட மருது சகோதரர்கள் உதவினர்.

திண்டுக்கல் பாளையக்காரர் கோபால நாயக்கரின் பாதுகாப்பில் எட்டு ஆண்டுகள் வாழ்ந்த வேலு நாச்சியார் மைசூர் சுல்தான் ஹைதர் அலியின் ராணுவ மற்றும் நிதி உதவியுடன் ஒரு படையைத் திரட்டினார்.

இறுதியாக, 1780-ஆம் ஆண்டில் பிரிட்டிஷ் கிழக்கிந்திய நிறுவனத்தின் படைகளைத் தோற்கடித்து, சிவகங்கையை மீண்டும் கைப்பற்றினார். வேலு நாச்சியார் முதுமையடைந்ததைத் தொடர்ந்து, அவரது மகள் ஆட்சிக்கு வந்தார்; அந்தச் சூழலில், மருது சகோதரர்கள் சிவகங்கை பகுதியின் உண்மையான ஆட்சியாளர்களாகவும், படைத்தளபதிகளாகவும் செயல்பட்டனர்

கர்னல் ஜேம்ஸ் வெல்ஷ், தனது 'மிலிட்டரி ரெமினிசென்சஸ்' எனும் புத்தகத்தில் மருது சகோதரர்கள் பற்றி இவ்வாறு எழுதுகிறார்.

''பெரிய மருது (அல்லது வெள்ளை மருது) நாட்டு நிர்வாகத்தில் எந்தப் பங்கையும் கொண்டிருக்கவில்லை. அவர் ஒரு சிறந்த விளையாட்டு வீரராக இருந்தார்; தனது நேரத்தை வேட்டையாடுவதிலேயே கழித்தார். "அசாதாரண வலிமையும் உடல்வாகும் கொண்ட அவர், சாதாரண ஆற்காடு ரூபாய் நாணயத்தைக்கூடத் தனது விரல்களால் வளைத்துவிடக்கூடியவர் என்று கூறப்பட்டது" என்று வெல்ஷ் எழுதியுள்ளார்.

தம்பியான சின்ன மருதுவைப் பற்றி அவர் குறிப்பிடுகையில், "அவர் கருநிறம் கொண்டவராக இருந்தாலும், நல்ல உடல்வாகுடனும், அழகான தோற்றத்துடனும், கனிவான குணத்துடனும் இருந்தார். அனைவருடனும் எளிதில் பழகக்கூடிய அவர், தனது சொல்லை சட்டமாக மதிக்கும் ஒரு மக்கள் கூட்டத்தை ஆளுபவராக இருந்தாலும், எவ்விதக் காவலர்களும் இன்றி, திறந்த வெளியிலேயே வாழ்ந்து வந்தார்" என்று கூறியுள்ளார்.

வெல்ஷுக்கு ஈட்டி எறியவும், 'வளரி' (பூமராங் போன்ற ஒரு ஆயுதம்) வீசவும் கற்றுக்கொடுத்தது சின்ன மருது என்பது குறிப்பிடத்தக்கது.

கட்டபொம்மன் தப்பித்து சிவகங்கை சென்றதே ஆங்கிலேயர் எதிர்ப்புக் கொள்கைக்குப் பெயர் போன மருது சகோதரர்களுடன் இணைவதற்காகவே ஆகும்.

தாங்கள் உருவாக்கிய சிறுவயல் கிராமத்தையே தீக்கிரையாக்கி அதன் மூலம் மருது சகோதரர்கள் ஆங்கிலேயர் படையெடுப்பைத் தடுத்தனர்.

அவர்களுக்கு ஆதரவாக ஆயிரக்கணக்கானோர் போர்க்களத்தில் குதித்தனர். 1801-ஆம் ஆண்டு ஜூன் 16-ஆம் நாள் மருது சகோதரர்களில் இளையவரான சின்ன மருது, ஒரு பிரகடனத்தை வெளியிட்டார்.

தென் தமிழக பாளையக்காரர்களின் காலனித்துவ எதிர்ப்பு: ஒரு வரலாற்றுப் பார்வை
படக்குறிப்பு, மருது சகோதரர்கள்

அதில், ஆங்கிலேயர்களை மட்டுமல்லாது, அனைத்து ஐரோப்பியர்களையும் ஒழித்துக்கட்ட வேண்டும் என்று மக்களுக்கு வெளிப்படையான அழைப்பு விடுத்தார்.

விருப்பாட்சி, சத்திரப்பட்டி, காளையார்கோவில் ஆகிய இடங்களில் நடைபெற்ற சண்டைகள் மக்களது சுதந்திர வேட்கையை உணர்த்துவதாக அமைந்தன. இருப்பினும் உயர்ந்தரக ஆயுதங்களைக் கொண்டிருந்த ஆங்கிலேயர்கள் கிளர்ச்சியை ஒடுக்கினர்.

மருது சகோதரர்களும் அவர்களது குடும்பத்தினரும் திருப்பத்தூர் கோட்டையில் தூக்கிலிடப்பட்டனர்.

ஊமைத்துரையும், வீரபாண்டிய கட்டபொம்மனின் மகன் நான்காம் கட்டபொம்மனும் பாஞ்சாலங்குறிச்சியில் தூக்கிலிடப்பட்டனர்.

இந்தக் கிளர்ச்சி முழுமையாக ஒடுக்கப்பட்ட பிறகு, 1801-ஆம் ஆண்டு டிசம்பர் 1-ஆம் தேதியன்று வெளியிடப்பட்ட அரசாங்க அறிக்கை பாளையக்காரர்கள் தற்காப்பு ஆயுதங்களைப் பயன்படுத்துவதைத் தடை செய்தது.

மேலும், பொது மன்னிப்பு வழங்குவதுடன், பாளையக்காரர்களுக்கு 'ஜமீன்தாரி முறை'யின் அடிப்படையில் நிரந்தர வரி விதிப்பு முறையையும் அமல்படுத்துவதாக உறுதியளித்தது.

பிஷப் கால்டுவெல், இதில் ஏற்பட்ட மிக முக்கியமான மாற்றமாகப் பாளையக்காரர்களின் நிலையை 1881இல் இவ்வாறு குறிப்பிடுகிறார்:

"பாளையக்காரர் இப்போது ஜமீன்தாரராக மாறியுள்ளார்; தனது பெயரையும், தனது இயல்பையும் மாற்றிக்கொண்டுள்ளார். கடந்த நூற்றாண்டின் வன்முறை மற்றும் துணிச்சலான செயல்களுக்குப் பெயர் பெற்ற, அடக்க முடியாத அந்தத் தலைவர்களின் நேரடி வாரிசுகள்தான், இன்றைய அமைதியான நாயக்க மற்றும் மறவர் ஜமீன்தாரர்கள் என்பதை நம்புவதற்கே கடினமாக உள்ளது.'' என எழுதியுள்ளர்.

(கட்டுரையாளர் மனோன்மணியம் சுந்தரனார் பல்கலைக் கழகத்தில் பணிபுரிந்து ஓய்வு பெற்ற வரலாற்றுத் துறை பேராசிரியர் ஆவார்)

- இது, பிபிசிக்காக கலெக்டிவ் நியூஸ்ரூம் வெளியீடு