«هر روز مرگ در کمین است»؛ زندگی در غزه با ادامه حملات اسرائیل

اوایل یک صبح در ماه گذشته، فیده الطوطه، مادر ۳۱ ساله پنج فرزند، در چادرش در مرکز نوار غزه مشغول شانه کردن موهای دخترش بود که ناگهان صدای تیراندازی بلند شد.

عز، پسر او، در حالی که هنگام صحبت گریه می‌کرد، به یاد آورد: «مادرم فریاد زد که روی زمین بخوابیم.»

او تنها زمانی فهمید فیده هدف گلوله قرار گرفته که دست‌های خون‌آلود برادر کوچک‌ترش را دید که هنگام اصابت گلوله‌ها به مادرش چسبیده بود.

عز گفت: «مادر ما خیلی مهربان و بخشنده بود. چه کار اشتباهی کرده بود؟»

فیده ۲۱ سپتامبر ۲۰۲۶ بر اثر اصابت گلوله به سر جان باخت.

او یکی از بیش از ۱۴۰۰ نفری است که به گفته وزارت بهداشت غزه، تحت اداره حماس، از آغاز آتش‌بس ۱۰ اکتبر ۲۰۲۵ تاکنون در حملات اسرائیل کشته شده‌اند. سازمان ملل آمار این وزارتخانه را قابل اعتماد می‌داند.

در چارچوب آتش‌بس، هزاران فلسطینی که اسرائیل در بازداشت داشت در ازای آزادی همه ۴۸ گروگان باقی‌مانده در غزه آزاد شدند و توافقی نیز برای پایان دادن به جنگ صورت گرفت که با حمله به رهبری حماس به اسرائیل ۷ اکتبر ۲۰۲۳ آغاز شد. در این حمله‌ حدود ۱۲۰۰ نفر کشته و ۲۵۱ نفر گروگان گرفته شدند.

در غزه، این آتش‌بس به معنای توقف بمباران گسترده اسرائیل بود که تا حد زیادی باعث آسودگی مردم شد و ورود کمک‌های بشردوستانه و تجهیزات پزشکی به این منطقه را افزایش داد.

اما اسرائیل حتی در دوران آتش‌بس نیز تقریبا هر روز به حملات خود در غزه ادامه داده است. به گفته وزارت بهداشت غزه، تنها در هفته گذشته بیش از ۳۰ نفر کشته شده‌اند.

اسرائیل می‌گوید عوامل حماس را هدف قرار می‌دهد و حماس را به نقض مداوم آتش‌بس متهم می‌کند.

عاهد، همسر فیده، گفت: «این [آتش‌بس] همه‌اش دروغ است. هر روز تیراندازی می‌شود. هر روز کشتار جریان دارد و مرگ در کمین است.»

ارتش اسرائیل در پاسخ به پرسش‌های بی‌بی‌سی درباره کشته شدن فیده گفت هیچ گزارشی از این حادثه در اختیار ندارد.

به گفته وزارت بهداشت غزه، شمار کل کشته‌شدگان حملات اسرائیل از آغاز جنگ در غزه، سه سال پیش، اکنون از ۷۴ هزار نفر فراتر رفته است.

او گفت: «این چادر فقط تکه‌ای پارچه است. تصور کنید یک خودروی نظامی تا اینجا آمده و رگباری از گلوله شلیک کرده باشد. از آسمان و از بالا هم تیراندازی می‌شد، از سوی کوادکوپترها، و این تیراندازی‌ها به سوی غیرنظامیان بی‌سلاح بود.»

فیده چهارمین خواهر یا برادر ابراهیم است که از آغاز جنگ جان خود را از دست داده است. او گفت: «ما برای زنده ماندن از محله زیتون رفتیم، اما مرگ همچنان ما را دنبال می‌کند.»

این خانواده هفت بار محل زندگی خود را تغییر داده، اما همچنان نتوانسته است به امنیت برسد. سازمان ملل می‌گوید بیشتر جمعیت ۲/۱ میلیون نفری غزه در جریان جنگ چندین بار آواره شده‌اند و بسیاری ناچارند در اردوگاه‌های چادری و سازه‌های ناامن زندگی کنند.

همان روزی که فیده کشته شد، اسماعیل البردویل ۱۴ ساله نیز با گلوله کشته شد. او در منطقه المواصی در رفح، در جنوب غزه، جان باخت.

خانواده او به بی‌بی‌سی گفتند زمانی که اسماعیل همراه برادرانش در دریای مدیترانه، در حدود ۲۰ متری ساحل، ماهیگیری می‌کرد، نیروهای اسرائیلی به او شلیک کردند. به گفته وزارت بهداشت غزه، او یکی از بیش از ۳۰۰ کودکی است که از آغاز آتش‌بس کشته شده‌اند.

ارتش اسرائیل گفت درباره این حادثه نیز اطلاعاتی در اختیار ندارد.

ارتش اسرائیل در یک سال گذشته ویدئوهایی از عملیات خود در غزه منتشر کرده است که حماس و دیگر گروه‌ها را هدف قرار داده‌اند. از آغاز آتش‌بس تاکنون دست‌کم هفت سرباز اسرائیلی در غزه کشته شده‌اند.

فیده و اسماعیل هر دو در نزدیکی منطقه‌ای موسوم به «خط زرد» زندگی می‌کردند که مناطق تحت اشغال ارتش اسرائیل در غزه را از مناطق تحت کنترل حماس در غرب جدا می‌کند.

مناطق پیرامون این خط، خطرناک‌ترین نقاط محسوب می‌شوند، چون نیروهای اسرائیلی بارها در آنجا اقدام به تیراندازی کرده‌اند. با این حال، به دلیل کمبود شدید فضا، گزینه‌های چندانی برای جابه‌جایی وجود ندارد.

این باریکه حتی پیش از آغاز جنگ نیز منطقه‌ای پرتراکم بود اما اکنون جمعیت آن در کمتر از ۴۰ درصد از مساحت کل منطقه که تحت کنترل حماس قرار دارد متمرکز و فشرده‌ است

حماس در این مناطق کنترل شدیدی اعمال می‌کند، هرگونه صدای مخالف را سرکوب می‌سازد و همچنان به جذب نیروها ادامه می‌دهد.

در ماه مه سال جاری، بنیامین نتانیاهو، نخست‌وزیر اسرائیل، اعلام کرد که به ارتش این کشور دستور داده است تا وسعت مناطق تحت کنترل اسرائیل در غزه را به ۷۰ درصد افزایش دهد.

امال العبدله، معمار ۳۱ ساله‌ای که پیش از جنگ در آپارتمانی راحت زندگی می‌کرد، اکنون در چادری در ساحل غزه زندگی می‌کند.

او می‌گوید: «هر بار که باران می‌بارد، چادر دچار آب‌گرفتگی می‌شود. وقتی باد شدید می‌وزد، بسیار می‌ترسم، چرا که چادر ما ممکن است ویران یا دچار آسیب شود.»

امال ناچار است دو پسرش، محمد و نوح، را به تنهایی بزرگ کند.

همسر او هنگام شروع جنگ در غزه حضور نداشت و آن‌ها در طول سه سال گذشته نتوانسته‌اند یکدیگر را ببینند. سه برادر امال که در نگهداری از پسرها به او کمک می‌کردند، پیش از برقراری آتش‌بس در حملاتی جداگانه جان باختند.

او گفت: «در زمستان، پسرم به دلیل سرما دچار حملات صرع می‌شود. گاهی خشک و گرم نگه داشتن او بسیار دشوار است.»

«پیش از جنگ، کار داشتم، خانه داشتم و زندگی عادی‌ داشتم، اما بعد همه‌ چیز زیرورو شد. حالا هیچ امیدی نداریم، هیچ‌ چیز نداریم. همه‌ چیز خلاصه شده به زنده ماندن از یک روز به روز دیگر. اینکه بچه‌هایم را زنده، تمیز، سالم و سیر نگه دارم.»

در نقاطی دورتر از ساحل در داخل غزه، اردوگاه‌هایی وجود دارد که حتی پایین‌تر از سطح دریا ساخته شده‌اند و در معرض خطر بیشتری برای سیلاب قرار دارند.

قرار بود توافق صلح اکتبر ۲۰۲۵ راه را برای بازسازی غزه هموار کند، اما بازسازی هنوز آغاز نشده است و به دلیل بن‌بست بر سر مرحله دوم توافق، در وضعیتی نامعلوم باقی مانده است.

اسرائیل به‌شدت کنترل می‌کند که چه مصالح و ماشین‌آلاتی اجازه ورود به غزه را داشته باشند و می‌گوید این کار را به دلایل امنیتی انجام می‌دهد.

اوایل امسال، دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور آمریکا، طرحی برای خلع سلاح حماس ارائه کرد، اما در مرداد و اوت ۲۰۲۶ نتانیاهو آن را رد کرد و گفت تا زمانی که حماس «واقعا» خلع سلاح نشده باشد، هیچ عقب‌نشینی نظامی صورت نخواهد گرفت.

حماس گفته است تحویل سلاح‌های سنگینش منوط به این است که اسرائیل به «همه اشکال تجاوز» پایان دهد و نیروهایش را از غزه خارج کند.

در سوی دیگر جهان، «هیات صلح» ترامپ نیز طرحی برای بازسازی غزه به ارزش ۲/۴۵ میلیارد دلار پیشنهاد کرده است.

اما یک سال پس از آغاز آتش‌بس و سه سال پس از شروع جنگ، بسیاری از مردم، از جمله امال، درباره اینکه واقعا چیزی در غزه تغییر کند، به‌شدت تردید دارند.

امال العبدله گفت: «ما درگیر سختی‌ها هستیم و اجازه بازسازی نداریم. فکر نمی‌کنم درباره امکان ساختن آینده‌ای امن برای فرزندانمان حقیقت را به ما بگویند.»