'எனக்கு பிறந்த குழந்தை இறந்துவிட்டதாக கூறினர், 42 ஆண்டுக்கு பிறகு ஒரு மின்னஞ்சல் வந்தது' - ஒரு தாயின் தவிப்பு

"என் குழந்தை இறந்துவிட்டதாக கூறினர், ஆனால் 42 ஆண்டுகள் கழித்து என் மகன் மின்னஞ்சல் அனுப்பினார்"
    • எழுதியவர், ஜோ ஃபிட்ஜென் & மே கேமரான், பிபிசி அவுட்லுக்
  • பிரசுரிக்கப்பட்டது
  • வாசிக்கும் நேரம்: 6 நிமிடங்கள்

2018-ஆம் ஆண்டு டிசம்பர் மாதத்தில் ஒரு வெப்பமான இரவு.

நியூசிலாந்தைச் சேர்ந்த 63 வயதான கால்நடை மருத்துவர் டயான் ஷீஹன், ஆஸ்திரேலியாவின் பிரிஸ்பேனில் உள்ள தனது வீட்டுக்கு நண்பர்களுடன் இரவு உணவு சாப்பிட்டுவிட்டுத் திரும்பிக் கொண்டிருந்தார்.

வீட்டுக்கு வந்த அவர் சோஃபாவில் அமர்ந்திருந்தபோது, அவரது வாழ்க்கையையே மாற்றப்போகும் செய்தி செல்ஃபோனில் வந்தது.

"எனது செல்ஃபோனை எடுத்துப் பார்த்தபோது, ஒரு இளைஞரிடமிருந்து மின்னஞ்சல் வந்திருந்தது. அதில் அவர் தனது பிறந்த தேதி மற்றும் பிறந்த மருத்துவமனையின் பெயரைக் குறிப்பிட்டிருந்தார். சில தகவல்களைத் தேடிய பிறகு, நான் அவருடைய தாய் என்று நம்புவதாக அவர் தெரிவித்திருந்தார்" என்று டயான், பிபிசியின் 'அவுட்லுக்' நிகழ்ச்சியிடம் கூறினார்.

"எனது மனம் முற்றிலும் குழப்பமடைந்தது. என்னால் எதையும் யோசிக்க முடியவில்லை. மூச்சுவிடக்கூட முடியவில்லை. எனது உடலை விட்டுப் பிரிந்து வெளியே இருப்பதைப் போன்ற உணர்வு ஏற்பட்டது" என்று அந்தத் தருணத்தை நினைவுகூர்கிறார்.

1976-ஆம் ஆண்டு, அந்த இளைஞர் குறிப்பிட்ட அதே தேதியிலும் அதே மருத்துவமனையிலும்தான் டயானுக்குக் குழந்தை பிறந்திருந்தது.

ஆனால், அந்தக் குழந்தை இறந்துவிட்டதாக அவரிடம் கூறப்பட்டிருந்தது. அவர் குழந்தையைப் பெற்றெடுத்த சிட்னி மருத்துவமனையில் அப்படித்தான் தெரிவித்திருந்தனர்.

அப்படியானால், அவரைத் தொடர்புகொண்ட அந்த நபர் யார்?

எதிர்பாராத கர்ப்பம்

வாட்ஸ்அப் விளம்பரம் - ஐ புறக்கணித்துவிட்டு தொடர்ந்து படிக்கவும்
வாட்ஸ்அப் விளம்பரம் - படம்
வாட்ஸ்ஆப்பில்

பிபிசி தமிழ் செய்திகளை செல்போனிலேயே படிக்கலாம்

பின்தொடர கிளிக் செய்யவும்

வாட்ஸ்அப் விளம்பரம் - முடிவு

டயான் 1950-களில் நியூசிலாந்தின் வெலிங்டன் நகரில், தீவிர கத்தோலிக்க மத நம்பிக்கைகளைக் கொண்ட குடும்பத்தில் பிறந்தார்.

கன்னியாஸ்திரிகள் நடத்தும் பள்ளியில் அவர் பழமைவாதக் கல்வியைப் பெற்றார்.

"பாலியல் கல்வி என்று முறையாக எதுவும் எங்களுக்குக் கற்பிக்கப்படவில்லை. ஆண்களுடன் ஒரே பேருந்தில் பயணம் செய்வதுகூட தவறு என்று எச்சரிக்கப்பட்டோம். ஒரே இருக்கையில் அமர்ந்தால் கர்ப்பமாகிவிடுவீர்கள் என்று அவர்கள் கூறுவார்கள்" என்கிறார் டயான்.

இத்தகைய சூழலில் வளர்ந்ததால், கனடாவில் இருந்தபோது தான் காதலித்த ரிக் என்ற இளைஞருடன் முதல் முறையாகப் பாலியல் உறவில் ஈடுபட்டபோது, கருத்தடை முறைகளைப் பயன்படுத்த வேண்டும் என்ற எண்ணமே தனக்கு வரவில்லை என்கிறார் அவர்.

"ரிக்தான் எனது முதல் காதல். அவர் உண்மையிலேயே அக்கறையும் கனிவும் கொண்டவர். குதிரைகள் மீது எனக்கு இருந்த ஆர்வத்தை அவரும் பகிர்ந்துகொண்டார். அவர் அற்புதமான குதிரை சவாரி வீரர்" என்று நினைவுகூர்கிறார்.

பெற்றோரின் வீட்டை விட்டு வெளியேற டயான் முடிவு செய்தபோது அவரைச் சந்தித்தார் ரிக்.

முதலில் ஆஸ்திரேலியாவில் தனது அதிர்ஷ்டத்தை முயற்சி செய்த டயான், பின்னர் வட அமெரிக்காவில் தங்குமிடமும் உணவும் வழங்கப்படும் வகையில் குழந்தைகளைப் பராமரிக்கும் பணிக்கான வாய்ப்பைப் பெற்றார். ரிக் அருகில் இருந்த ஒரு பண்ணையில் வேலை செய்துவந்தார்.

அவர்களது முதல் சந்திப்பு மெக்டொனால்ட்ஸ் உணவகத்தில் நடைபெற்றது.

"நாங்கள் ஹாம்பர்கரும் ஃபிரெஞ்ச் ஃபிரைஸும் சாப்பிட்டோம். அதுபோன்ற ஓர் இடத்துக்கு நான் அதற்கு முன்பு சென்றதில்லை. அவர் தன்னம்பிக்கையும் உலக அனுபவமும் கொண்டவராக இருந்தார். நானும் அவருடன் இயல்பாகப் பழகினேன்" என்று நினைவுகூர்கிறார்.

சிறிது காலத்துக்குப் பிறகு ரிக் கலிஃபோர்னியாவுக்குச் சென்றார். அவரைப் பார்ப்பதற்காக டயான் அங்கு சென்றார். ஆனால், கனடாவுக்குத் திரும்ப வேண்டிய விமானத்தைத் தவறவிட்டார். இதனால், அவர் உடனடியாகத் தனது வேலையிலிருந்து நீக்கப்பட்டார்.

இதன் காரணமாக, கனடாவில் தொடர்ந்து தங்குவதற்கான உரிமையை அவர் இழந்தார். மீண்டும் ஆஸ்திரேலியாவுக்குத் திரும்ப வேண்டிய கட்டாயம் ஏற்பட்டது.

அப்போது அவர் ஏற்கெனவே கர்ப்பமாக இருந்தார். ஆனால், அது அவருக்குத் தெரியவில்லை.

டயானும் ரிக்கும் கனடாவில் சந்தித்து, காதலில் விழுந்தனர்.
படக்குறிப்பு, டயானும் ரிக்கும் கனடாவில் சந்தித்து, காதலில் விழுந்தனர்.

உண்மையை ஏற்க மறுத்த நிலை

செல்ஃபோன்களும் சமூக ஊடகங்களும் இல்லாத அந்தக் காலகட்டத்தில், டயானும் ரிக்கும் ஒருவரையொருவர் தொடர்புகொள்ள முடியாமல் போனது.

அதன்பிறகு, சிட்னியில் மருத்துவர் ஒருவரும் அவரது மனைவியும் நடத்திவந்த குதிரைப் பண்ணையில் டயானுக்கு வேலை கிடைத்தது.

அந்தத் தம்பதியும் தனது பெற்றோரைப் போலவே பழமைவாத கத்தோலிக்க மதக் கொள்கைகளைக் கொண்டிருந்ததாக அவர் நினைவுகூர்கிறார்.

டயான் கர்ப்பமாக இருப்பதை உணர்ந்துகொள்ள சில மாதங்கள் ஆனது. அந்த உண்மையை எதிர்கொள்ள இன்னும் அதிக காலம் தேவைப்பட்டது.

"என்னால் அதை ஏற்றுக்கொள்ள முடியவில்லை. அதைப் பற்றி வாய்விட்டுச் சொல்லக்கூட முடியவில்லை" என்கிறார் அவர்.

"நான் உண்மையை ஏற்க மறுத்த நிலையில் இருந்திருக்கலாம். அதை ஏற்றுக்கொள்ள எனக்கு சுமார் ஆறு மாதங்கள் ஆனதாக நினைக்கிறேன். என்ன நடக்கப்போகிறது என்று தெரியாததால் பயந்தேன். நான் வளர்ந்த விதத்தால், திருமணமாகாமல் கர்ப்பமாவது அவமானத்தையும் குற்ற உணர்வையும் ஏற்படுத்தும் என்பதை நன்கு அறிந்திருந்தேன்" என்று அவர் கூறுகிறார்.

அந்தக் காலகட்டத்தில் நிலைமை முற்றிலும் வேறுபட்டிருந்ததாக டயான் நினைவுகூர்கிறார்.

"அந்தக் காலம் மிகவும் ஒடுக்குமுறையானதாகவும், கட்டுப்பாடுகள் நிறைந்ததாகவும், பாரபட்சங்கள் மிகுந்ததாகவும் இருந்தது. திருமணமாகாத தாயாக இருந்தால், சமூகம் உங்களை மதிப்பிடும். கிட்டத்தட்ட சமூகத்திலிருந்தே ஒதுக்கிவிடும்" என்கிறார் அவர்.

பண்ணையில் அவர் அணிந்திருந்த தளர்வான சீருடையும், அவரது சிறிய உடல் அமைப்பும் வயிறு பெரிதாகத் தெரிவதை மறைக்க உதவின.

பிரசவ வலி ஏற்பட்டபோதுகூட, அதைத் தனியாகச் சமாளிக்க முயன்றார்.

"என் முதலாளி குடும்பத்தின் உதவியுடன் மருத்துவமனைக்குச் சென்றேன்" என்கிறார் டயான்.

"குழந்தை இறந்துவிட்டது"

மருத்துவமனையில் தனக்கு ஏற்பட்ட அனுபவம் ஒரு கொடுங்கனவு போல இருந்ததாக டயான் கூறுகிறார்.

"அந்த அனுபவத்தைத் தனியாக எதிர்கொள்வது மிகவும் அதிர்ச்சிகரமானதாக இருந்தது. அதை விவரிக்க வேறு வார்த்தைகளே இல்லை. கிட்டத்தட்ட யாருமே என்னிடம் பேசவில்லை என்பது நினைவிருக்கிறது. எனது குழந்தையை அவர்கள் என்னிடமிருந்து எடுத்துச் சென்றபோது, என்னை நிர்வாணமாக ஒரு மேசையில் விட்டுச் சென்றார்கள். நான் ரத்தம் வெளியேறிய நிலையில், கடும் குளிரில் நடுங்கிக்கொண்டிருந்தேன்" என்கிறார் அவர்.

குழந்தையை எடுத்துச் சென்றபோது, அதைத் தனது கைகளில் ஏந்தவோ, அதன் முகத்தைப் பார்க்கவோ அவருக்கு வாய்ப்பளிக்கப்படவில்லை. குழந்தை ஆணா, பெண்ணா என்பதைக்கூட அவரிடம் தெரிவிக்கவில்லை. குழந்தையுடன் எந்தத் தொடர்பும் வைத்துக்கொள்ள அனுமதிக்கவில்லை.

அதன்பிறகு, குழந்தை இறந்துவிட்டதாக அவரிடம் கூறப்பட்டது.

ஆனால், அது உண்மையல்ல. 42 ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு, தனது வீட்டில் சோஃபாவில் அமர்ந்து அந்த மின்னஞ்சலைப் படித்தபோதுதான் உண்மையை அறிந்துகொண்டார். அவரது மகன் வேறொரு குடும்பத்துக்குத் தத்துக்கொடுக்கப்பட்டிருந்தார்.

ஆஸ்திரேலியாவில் கத்தோலிக்கத் திருச்சபையும் பிற நிறுவனங்களும் இணைந்து, திருமணமாகாத தாய்மார்கள் தங்களது குழந்தைகளைத் தத்துக்கொடுக்கும்படி கட்டாயப்படுத்தியிருந்தன.

இதில் உளவியல் ரீதியான அழுத்தம் கொடுப்பது, தாய்மார்களையும் குழந்தைகளையும் வலுக்கட்டாயமாகப் பிரிப்பது, சில நேரங்களில் தத்தெடுப்பு நடைமுறைகளில் முறைகேடுகள் செய்வது போன்ற செயல்பாடுகள் இடம்பெற்றிருந்தன.

2013-ஆம் ஆண்டு, ஆயிரக்கணக்கான குடும்பங்களுக்கு ஏற்பட்ட பாதிப்புகளை ஆஸ்திரேலிய அரசு அதிகாரப்பூர்வமாக ஏற்றுக்கொண்டு, பாதிக்கப்பட்டவர்களிடம் மன்னிப்புக் கேட்டது.

"தவறான நடத்தைகள் மற்றும் முறைகேடுகளுக்கு ஆளான தாய்மார்களே, இந்த அமைப்பால் நீங்கள் ஏமாற்றப்பட்டீர்கள். அதற்காக உங்களிடம் மன்னிப்புக் கேட்டுக்கொள்கிறோம்" என்று அப்போதைய ஆஸ்திரேலிய பிரதமர் ஜூலியா கில்லார்ட் தெரிவித்திருந்தார்.

ஐந்து ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு, அந்தப் பெண்களில் தானும் ஒருவர் என்பதை டயான் அறிந்துகொண்டார்.

அவர் மறக்க முயன்று புதைத்துவைத்திருந்த அந்த வலி மீண்டும் தலைதூக்கியது. சிட்னி மருத்துவமனையில் தனக்கு நடந்ததை அவர் யாரிடமும் கூறியதில்லை.

"எனது பெற்றோரிடமோ குடும்பத்தினரிடமோ நடந்ததைச் சொல்ல என்னால் முடியவில்லை. பிறகு ரிக்குக்குக் கடிதம் எழுதலாமா என்று யோசித்தேன். ஆனால், என்ன எழுதுவது? 'நான் உங்களை விட்டுச் சென்றபோது கர்ப்பமாக இருந்தேன். உங்களுக்குக் குழந்தை பெற்றேன். ஆனால், அது இறந்துவிட்டது' என்று சொல்வதா? நடைமுறைக்கு ஏற்றவாறு யோசிக்க முயன்றேன். அதைப் பற்றிப் பேசுவதால் என்ன பயன் என்று தோன்றியது. அதற்குள் உணர்வுபூர்வமாக நான் மிகவும் பாதிக்கப்பட்டிருந்தேன் என்று நினைக்கிறேன்" என்கிறார் அவர்.

பல ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு திருமணம் செய்துகொண்ட தனது கணவரிடமும் இந்த விஷயத்தைப் பற்றி அவர் பேசவில்லை. அவருக்குப் பிறந்த மற்ற இரண்டு குழந்தைகளிடம்கூட இதைத் தெரிவிக்கவில்லை.

கால்நடை மருத்துவராகத் தனது பணியிலும் படிப்பிலும் கவனம் செலுத்தி, அந்த வலியிலிருந்து தப்பிக்க முயன்றார்.

"அந்த மௌனம் என்னை எந்த அளவுக்கு பாதித்தது என்றால், எனக்கு ஒரு வேலை இருந்தால் கூடுதலாக இரண்டு அல்லது மூன்று வேலைகளைச் செய்ய முயற்சிப்பேன். இரவில் படுக்கைக்குச் செல்லும்போது முற்றிலும் சோர்வடைந்திருக்க வேண்டும் என்று நினைப்பேன். எதையும் சிந்திக்க விரும்பவில்லை. முடிந்தவரை என்னை வேலையில் ஈடுபடுத்திக்கொண்டேன்" என்கிறார் அவர்.

டயான் தனது எம்பிஏ படிப்பை முடித்தபோது.
படக்குறிப்பு, டயான் தனது எம்பிஏ படிப்பை முடித்தபோது.

உண்மை வெளிவந்த தருணம்

2018-ஆம் ஆண்டு தனது மகன் அனுப்பிய அந்த மின்னஞ்சலை டயான் ஒருமுறையோ இருமுறையோ அல்ல; பலமுறை படித்துப் பார்த்தார்.

தன்னிடமிருந்து அவருக்கு எதுவும் தேவையில்லை என்றும், தன்னைச் சந்தித்து அறிந்துகொள்ளவும், ஒருவேளை தங்களுக்குள் ஓர் உறவை உருவாக்க முடியுமா என்பதைப் பார்க்கவுமே விரும்புவதாகவும் அவர் தெரிவித்திருந்தார் என்கிறார் டயான்.

தான் மகிழ்ச்சியான வாழ்க்கையை வாழ்ந்து வருவதாகவும், தன்னைத் தத்தெடுத்த பெற்றோர் தனக்குத் தேவையான அனைத்தையும் வழங்கியதாகவும் அவர் கூறியிருந்தார்.

"அதன்பிறகு அவர், 'உங்களுக்கு ஒரு விஷயம் தெரியுமா? நீங்கள் ஒரு பாட்டி' என்று குறிப்பிட்டிருந்தார்."

''பேத்தியின் புகைப்படத்தையும் அவர் மின்னஞ்சலுடன் இணைத்திருந்தார். அவளுடைய சுருள் முடி எங்கிருந்து வந்தது என்பது இப்போது தெரிகிறது" என்று அந்தப் புகைப்படத்துடன் அவர் குறிப்பிட்டிருந்தார்.

அந்தப் புகைப்படத்தைப் பார்த்தபோதே, மறுமுனையில் இருப்பவர் தனது மகன்தான் என்பதை உணர்ந்ததாக டயான் நினைவுகூர்கிறார்.

"எனது பேத்தியின் புகைப்படத்தைப் பார்த்தேன். எனது இடதுபுறத்தில் புத்தகங்களும் புகைப்படங்களும் வைக்கப்பட்டிருந்த அலமாரி ஒன்று இருந்தது. அதில் எனது சிறுவயதுப் புகைப்படம் ஒன்றும் இருந்தது. அப்போது எனக்கு இரண்டரை அல்லது மூன்று வயது இருக்கும். அந்தப் புகைப்படத்தில் இருந்த நானும் எனது பேத்தியும் இரட்டையர்களைப் போலத் தோன்றினோம். எனது தலை சுற்றியது" என்கிறார் டயான்.

டயான் சிறுமியாக இருந்தபோது.
படக்குறிப்பு, டயான் சிறுமியாக இருந்தபோது.

அதன்பிறகு, உண்மையைக் கண்டறிவதற்கான தீவிரமான தேடல் தொடங்கியது.

1976-ஆம் ஆண்டு சிட்னி மருத்துவமனையில் என்ன நடந்திருக்கக்கூடும் என்பதை அறிந்துகொள்ள டயான் பல மணி நேரம் செலவிட்டார்.

அந்தத் தேடலின்போது, பிரிஸ்பேனில் தத்தெடுப்பு தொடர்பான வழக்குகளில் ஆலோசனையும் ஆதரவும் வழங்கும் ஓர் அமைப்பைக் கண்டறிந்தார்.

அந்த அமைப்பைத் தொலைபேசியில் தொடர்புகொண்டபோது, மறுமுனையில் இருந்தவர்கள், "இப்படிப்பட்ட அனுபவத்தைச் சந்தித்தவர் நீங்கள் மட்டுமல்ல" என்று தெரிவித்தனர்.

அன்றுதான் டயானின் தனிப்பட்ட பயணம் தொடங்கியது. அது மிகவும் வலிமிகுந்த பயணம் என்று அவர் விவரிக்கிறார்.

ஆனால், அந்தப் பயணத்தின் மூலமாகத் தனது மகனையும் அவரது குடும்பத்தினரையும் மீண்டும் சந்திக்கும் வாய்ப்பும் கிடைத்தது என்கிறார்.

டயான் (இடதுபுறம்), தனது சகோதரிக்கு அருகில்.
படக்குறிப்பு, டயான் (இடதுபுறம்), தனது சகோதரிக்கு அருகில்.

மீண்டும் இணைந்த குடும்பம்

அந்தச் செய்தியைக் கேட்ட பிறகு டயான் நிலைகுலைந்துபோனார். புதைந்திருந்த ஒரு பெரிய காயம் மீண்டும் திறக்கப்பட்டதைப் போல உணர்ந்தார்.

இத்தனை ஆண்டுகளாக மறைத்து வைத்திருந்த ரகசியம், தான் உருவாக்கிய வாழ்க்கையைச் சிதைத்துவிடுமோ என்று அஞ்சினார். தனது வாழ்க்கையில் இத்தனை ஆண்டுகளாகச் சுமையாக இருந்த இந்த உண்மையைத் தனது குழந்தைகள் எவ்வாறு எதிர்கொள்வார்கள் என்றும் அவருக்குத் தெரியவில்லை.

ஆனால், அவரது குழந்தைகள் இந்த விஷயத்தைப் புரிந்துகொண்டு, அதன்பிறகு நடந்த அனைத்திலும் அவருக்கு ஆதரவாக இருந்தனர்.

இறுதியில், மகனின் மின்னஞ்சலுக்குப் பதிலளிக்கவும், தனது முதல் குழந்தையை நேரில் சந்திக்கப் பயணம் செய்யவும் டயான் முடிவு செய்தார்.

டயான் சிட்னிக்குச் சென்றார். விமானத்திலிருந்து இறங்கியபோது, தனது மகனை முதன்முறையாகப் பார்த்தார்.

அவர் கையில் சிறிய வெள்ளைப் பூங்கொத்துடன் காத்திருந்தார்.

"அவர் என்னைக் கட்டியணைத்தார். அந்த அணைப்பிலிருந்து விலகவே எனக்கு விருப்பமில்லை" என்று நினைவுகூர்கிறார் டயான்.

பின்னர் அவர்கள் மகனின் வீட்டுக்குச் சென்றனர். அங்கு அவரது மருமகளையும் பேரக்குழந்தைகளையும் சந்தித்தார்.

ஆஸ்திரேலியாவில் உள்ள தனது கால்நடை மருத்துவ நிலையத்தில் டயான்.
படக்குறிப்பு, ஆஸ்திரேலியாவில் உள்ள தனது கால்நடை மருத்துவ நிலையத்தில் டயான்.

தனது மகனைத் தத்தெடுத்த பெற்றோரும்கூட ஏமாற்றப்பட்டிருந்தனர் என்பதை டயான் அறிந்திருந்தார்.

"அவரது தாயால் குழந்தையைப் பார்த்துக்கொள்ள முடியவில்லை என்றும், மத நம்பிக்கைகள் கொண்ட ஒரு குடும்பத்திடம் குழந்தையைத் தத்துக்கொடுக்க அவர் விரும்பியதாகவும், குழந்தைக்கு ஒரு குறிப்பிட்ட பெயரை வைக்க வேண்டும் என்றும், குறிப்பிட்ட முகவரிக்கு புகைப்படங்களை அனுப்ப வேண்டும் என்றும் அவர்களிடம் கூறப்பட்டிருந்தது" என்கிறார் டயான்.

தனது மகனைத் தத்தெடுத்த தாய் பல ஆண்டுகளாகத் தனக்குக் கடிதங்கள் அனுப்பியிருந்ததையும் பின்னர் அவர் அறிந்துகொண்டார்.

"முதன்முறையாக அவர்களைச் சந்தித்தபோது, எனது பேரனின் பள்ளி நிகழ்ச்சியில் கலந்துகொள்வதற்காக சிட்னிக்குச் சென்றிருந்தேன். நிகழ்ச்சிக்குச் செல்வதற்கு முன்பு நாங்கள் அமர்ந்து ஏதோ சாப்பிட்டுக்கொண்டிருந்தோம். அப்போது திடீரென எனது மகனைத் தத்தெடுத்த தாய் என்னை நோக்கிச் சாய்ந்து, எனது கையைப் பிடித்து, 'நன்றி' என்றார்.

'''இவர்கள் அனைவரையும் எங்களுக்குக் கொடுத்ததற்கு நன்றி' என்று கூறியபடி அவர்களை நோக்கித் தனது கையை நீட்டினார்" என்று அந்தத் தருணத்தை நினைவுகூர்கிறார் டயான்.

அந்தச் சம்பவம் தன்னை நிலைகுலையச் செய்ததாக டயான் கூறுகிறார்.

"கடவுளே! அந்தத் தருணத்தைச் சமாளிக்க எனது முழு பலத்தையும் திரட்ட வேண்டியிருந்தது" என்கிறார் அவர்.

இன்று டயான் தனது மகனுடனும் அவரது குடும்பத்தினர் அனைவருடனும் உள்ள உறவைத் தொடர்ந்து வளர்த்து வருகிறார்.

"கடந்த காலத்தில் நடந்த எதையும் என்னால் மாற்ற முடியாது. இதில் தொடர்புடைய மனிதர்கள், அப்போதைய விதிமுறைகள், கலாசாரம் என எதையும் மாற்ற முடியாது. ஆனால், 40 ஆண்டுகளாக என்னிடமிருந்து பிரிந்திருந்த எனது மகனுடன் ஓர் உறவை உருவாக்குவதற்காக எனது ஆற்றல் முழுவதையும் செலவிட விரும்புகிறேன்" என்கிறார் அவர்.

"நிச்சயமாக எனக்குக் கோபம் ஏற்பட்டிருக்கிறது. அந்த உணர்வுகளால் சிலர் முழுமையாக ஆட்கொள்ளப்படுவதையும் பார்த்திருக்கிறேன். ஆனால், எனது குடும்பம் மீண்டும் ஒன்றிணைந்திருப்பதால் கிடைக்கும் மகிழ்ச்சி, அந்த உணர்வுகள் அனைத்தையும்விட மிகவும் வலிமையானது. இப்போது நான் வளர்த்துக்கொள்ளவும் மகிழ்ச்சியுடன் அனுபவிக்கவும் விரும்புவது அந்த உறவைத்தான்" என்கிறார் டயான்.

டயான்

*இந்தக் கட்டுரை பிபிசியின் 'அவுட்லுக்' (Outlook) நிகழ்ச்சியின் ஒரு பகுதியை அடிப்படையாகக் கொண்டது.

*இசபெல் காரோ தயாரித்து எழுதியது.

- இது, பிபிசிக்காக கலெக்டிவ் நியூஸ்ரூம் வெளியீடு