شما در حال مشاهده نسخه متنی وبسایت بیبیسی هستید که از داده کمتری استفاده میکند. نسخه اصلی وبسایت را که شامل تمام تصاویر و ویدیوهاست، مشاهده کنید.
بازگشت به وبسایت یا نسخه اصلی
اطلاعات بیشتر درباره نسخه لایت که برای مصرف کمتر حجم دادههاست
چرا مهاجران بیشتری در پروازهای داخلی آمریکا بازداشت میشوند؟
- نویسنده, لیره ونتاس
- شغل, بیبیسی موندو
- در, لسآنجلس
- منتشر شده در
- زمان مطالعه: ۹ دقیقه
کلودیا کارولینا رودریگس کاگلیانونه، ۱۷ ژوئیه، مانند دفعات پیشین در فرودگاه فورت لادردیل در ایالت فلوریدا حضور داشت تا سوار یک پرواز داخلی شود.
این زن ۲۸ساله ونزوئلایی میگوید: «کنار گیت پرواز بودم که چند دقیقه پیش از سوارشدن، ماموران اداره مهاجرت و گمرک آمریکا مرا متوقف کردند و مدرک شناساییام را خواستند.»
او در گفتوگو با بیبیسی موندو و با اشاره به پرونده باز مهاجرتی که از زمان درخواست پناهندگیاش در سال ۲۰۱۷ در جریان است، میگوید: «بدون اینکه مدرکم را پس بدهند، گفتند باید درباره پرونده مهاجرتم چند سوال از من بپرسند.»
رودریگز سوار هواپیما نشد. پس از آن، بیش از دو هفته در بازداشت مقامهای مهاجرتی ماند و تنها چند روز پیش، در میان فشار افکار عمومی و حمایت دبی واسرمن شولتز، نماینده دموکرات کنگره، با سپردن وثیقه آزاد شد.
پرونده او نمونهای از وضعیتی است که چندین سازمان و وکیل مهاجرت، آن را افزایش بازداشتها در فرودگاههای آمریکا میدانند، از جمله بازداشت افرادی که اعتبار ویزایشان تمام شده، اما پرونده باز مهاجرتی مانند درخواست پناهندگی یا اقامت دائم درحال بررسی دارند.
کارشناسان این موضوع را به یک یادداشت تفاهم میان اداره مهاجرت و گمرک آمریکا و اداره امنیت حملونقل نسبت میدهند؛ توافقی که از ماه مه ۲۰۲۵ اجرایی شده و به دو نهاد اجازه میدهد اطلاعات خود را با یکدیگر به اشتراک بگذارند.
اداره مهاجرت و گمرک آمریکا در پاسخ به پرسش بیبیسی موندو اعلام کرد: «مجوز کار یا درخواست درحال بررسی، برای فرد در آمریکا وضعیت قانونی ایجاد نمیکند.»
پرونده پناهندگی در انتظار رسیدگی
رودریگز کشور زادگاهش را ترک کرد و در ۲۵ ژانویه ۲۰۱۷ با ویزای دانشجویی وارد آمریکا شد. به گفته خودش، پیش از پایان اعتبار این ویزا، درخواست پناهندگی داد.
او درباره دلایلی که باعث مهاجرتش شدند، توضیح میدهد: «همه ما میدانیم ونزوئلا از زمان رسیدن هوگو چاوز به ریاستجمهوری در سال ۱۹۹۸ چه نوع حکومتی داشته است. من از زمان تولدم همیشه در میان آن فساد زندگی کردم. علاوه بر این، در محیطی که در آن بودم احساس امنیت نمیکردم.»
او تأکید میکند: «بهدلیل فرصتهایی که آمریکا فراهم میکند به اینجا آمدم، کشوری که اکنون ۱۱ سال است کشور خودم محسوب میشود.»
رودریگز پس از ساکنشدن در فلوریدا، جایی که تعدادی از اعضای خانوادهاش نیز زندگی میکنند، در دانشگاه سنت توماس در میامی گاردنز تحصیل کرد و مدرک کارشناسی و سپس کارشناسی ارشد مدیریت بازرگانی گرفت.
او همچنین عضو تیم فوتبال زنان دانشگاه بود و حتی به مقام کاپیتانی تیم رسید.
او در سال ۲۰۲۳ «وضعیت حفاظت موقت» دریافت کرد، برنامهای بشردوستانه که کنگره در سال ۱۹۹۰ ایجاد کرد و به شهروندان برخی کشورها اجازه میدهد بهطور قانونی در آمریکا زندگی و کار کنند، هرچند اقامت دائم یا تابعیت به آنها نمیدهد.
این برنامه که در دوره ریاستجمهوری جو بایدن، رئیسجمهور دموکرات آمریکا، گسترش یافت، از زمان آغاز دومین دوره ریاستجمهوری دونالد ترامپ در ژانویه ۲۰۲۵ و وعده او برای اجرای «بزرگترین اخراج مهاجران در تاریخ آمریکا»، در تیررس دولت او قرار گرفته است.
با وجود این، زن جوان ونزوئلایی میگوید چون پرونده پناهندگیاش همچنان درحال رسیدگی بود و هیچ سابقه کیفری یا پیشینه مجرمانهای نداشت، هرگز تصور نمیکرد ماموران مهاجرت او را متوقف کنند.
او اذعان میکند: «هرگز تصور نمیکردم چنین اتفاقی برایم بیفتد، هرچند متاسفانه افراد بسیار دیگری نیز به ناحق بازداشت شدهاند و در وضعیتی بسیار بدتر از من قرار دارند.»
رودریگز پس از گذراندن هشت روز در دفتر عملیات بازداشت و اخراج توسط اداره ایس در میرامار، به مرکز انتقالی بروارد در جنوب فلوریدا منتقل شد. او پیش از آزادی، ۹ روز دیگر نیز در آنجا بازداشت بود.
یکی از سخنگویان آیس درباره پرونده این زن ونزوئلایی به بیبیسی موندو گفت: «او روز ۲۵ ژانویه ۲۰۱۷ با ویزایی وارد آمریکا شد که به او اجازه میداد تا ۲۴ ژوئیه ۲۰۱۷ در کشور بماند. او با ماندن بیش از مدت مجاز، قوانین کشور ما را نقض کرد. مجوز کار یا درخواست درحال بررسی، برای فرد در ایالات متحده وضعیت قانونی ایجاد نمیکند.»
این سازمان تائید کرد: «یک قاضی مهاجرت دستور آزادی رودریگز کاگلیانونه با وثیقه را صادر کرد و او روز سوم اوت از بازداشت آزاد شد.»
پنج برابر بیشتر
در هفتههای اخیر، رسانهها و شبکههای اجتماعی پر شدهاند از پرونده افرادی که ماموران مهاجرت آنها را در فرودگاههای آمریکا، چه کنار پیشخوانهای پذیرش مسافر و چه مقابل گیتهای پرواز، بازداشت کردهاند.
یکی از تازهترین نمونهها، بازداشت ماتیاس پوراین، فوتبالیست آرژانتینی عضو تیمی محلی در میامی است. او زمانی بازداشت شد که در فرودگاه فورت لادردیل آماده سوارشدن به پروازی به مقصد لسآنجلس بود تا در مسابقه نهایی لیگ یوپیاسال شرکت کند.
رجینا مورائس، وکیل او، به رسانهها گفت پوراین در سال ۲۰۱۹ با ویزای گردشگری وارد آمریکا شده و درخواست مهاجرتیاش درحال بررسی است. به همین دلیل نیز مجوز کار دریافت کرده بود.
پرونده او شبیه ایلیانا لیک، شهروند آرژانتینی دیگری است که در مارس ۲۰۲۳ با ویزای گردشگری وارد آمریکا شد و در فیلادلفیا اقامت گزید.
براساس روایت استیون ملکیوره، دوستپسرش، این زن جوان که پرستار کودک بود، درخواست درحال بررسی برای ماندن در آمریکا داشت.
ماموران مهاجرت این فرد را در فرودگاه بینالمللی فیلادلفیا متوقف کردند. او قصد داشت به کانزاسسیتی پرواز کند تا در چارچوب مسابقات جام جهانی، دیدار تیم ملی کشورش برابر سوئیس را تماشا کند.
او پس از انتقال میان چندین بازداشتگاه در پنسیلوانیا، لوئیزیانا و تگزاس، اکنون در یکی از مراکز آیس در نیومکزیکو منتظر است تا شاید با وثیقه آزاد شود.
براساس تحلیل شبکه انبیسی از آمار گردآوریشده به دست «پروژه دادههای اخراج»، آیس از آغاز دومین دوره ریاستجمهوری ترامپ در ۲۰ ژانویه ۲۰۲۵ تا ۱۰ مارس ۲۰۲۶، در فرودگاهها یا اطراف آنها ۵۶۸ نفر را بازداشت کرده است.
این رقم پنج برابر تعداد بازداشتها در دوره مشابه سال پیش از آن است که ۱۰۸ مورد ثبت شده بود.
پروژه دادههای اخراج، اطلاعات دولتی را پردازش میکند که از طریق درخواستهای مبتنی بر قانون آزادی اطلاعات به دست آمدهاند. تازهترین دادههای این پروژه در اواخر ماه مارس منتشر شدند و بازداشتهای ثبتشده تا روز دهم همان ماه را در بر میگیرند.
بیبیسی موندو برای مقایسه آمار و بررسی افزایش احتمالی بازداشتها، از وزارت امنیت داخلی و همچنین اداره مهاجرت درخواست اطلاعات رسمی کرد چون هیچ یک از این دو سازمان طی چند ماه گذشته آماری منتشر نکردهاند.
وزارت امنیت داخلی در پاسخ گفت: «این وزارتخانه سیاست وحشتناک دوران بایدن را لغو کرد. سیاستی که به اتباع خارجی حاضر بهشکل غیرقانونی در کشورمان اجازه میداد با هواپیما در سراسر کشور سفر کنند.»
در ادامه پاسخ ایمیلی که به یکی از سخنگویان وزارت امنیت داخلی نسبت داده شده، آمده است: «در دوران ریاستجمهوری ترامپ، وزارتخانه دیگر این وضعیت را تحمل نخواهد کرد. این دولت با جدیت تلاش میکند اطمینان حاصل کند اتباع خارجی که بهطور غیرقانونی در اینجا حضور دارند، دیگر نتوانند با هواپیما سفر کنند، مگر برای خروج از کشور و اخراج داوطلبانه خودشان.»
در این پیام آمده است: «کسانی که بهطور غیرقانونی در این کشور حضور دارند، حق انتخاب دارند: میتوانند از اپلیکیشن سیبیپی هوم استفاده کنند و یک پرواز رایگان و چکی به مبلغ ۲۶۰۰ دلار دریافت کنند، یا ممکن است بازداشت، زندانی و اخراج شوند.»
چندین سازمان حامی مهاجران به افزایش فعالیت «آیسیئی» در فرودگاهها اشاره کرده و از وقوع حوادثی در کالیفرنیا، کلرادو، فلوریدا، ایلینوی، کانزاس، ماساچوست، میشیگان، نوادا، نیوجرسی، تگزاس و ویرجینیا خبر دادهاند.
یونوئن تروخیو، مدیر «خدمات حقوقی ائتلاف حقوق انسانی مهاجران» ، در بیانیهای گفت: «گزارشهایی از اعضای جامعه دریافت کردهایم که از افزایش بازداشتهای مرتبط با مهاجرت در فرودگاهها هنگام انجام پروازهای داخلی حکایت دارند.»
این سازمان مستقر در کالیفرنیا، در واکنش به این وضعیت از مهاجرانی که درخواست اقامت دائم یا «گرینکارت» و پناهندگی آنها درحال بررسی است، خواسته پیش از برنامهریزی برای سفرهای داخلی با وکیل مشورت کنند.
منطقه خاکستری
هر سال صدها هزار مهاجر و بازدیدکننده بیشتر از مدت مجاز ویزایشان در آمریکا میمانند.
به گفته کارشناسان حقوقی، پرونده بسیاری از آنها وضعیت مبهمی دارند چون منتظر تمدید ویزا، دریافت مجوز اقامت یا تائید درخواست پناهندگی هستند و در همین حال مجوز کار نیز دارند.
در دولتهای گذشته، این افراد، مگر در صورت داشتن سابقه مجرمانه، در اولویت نظام اخراج قرار نمیگرفتند و بهندرت هنگام انتظار برای تعیین تکلیف پروندههایشان بازداشت میشدند.
اما به نظر میرسد این وضعیت در دوران ریاستجمهوری ترامپ تغییر کرده است.
رودریگز به بیبیسی موندو میگوید: «آنها مرا در میانه همین فرایند گرفتند. زمانی که منتظر دادگاه یا جلسه رسیدگی به پرونده پناهندگیام در دادگاه مهاجرت بودم، فرایندی که از زمان درخواست پناهندگی سیاسیام درحال انجام است.»
وکلای مهاجرت و سازمانهای فعال در این زمینه معتقدند عملیات در فرودگاهها محصول همکاری دو زیرمجموعه وزارت امنیت داخلی است.
اداره امنیت حملونقل پس از حملات ۱۱ سپتامبر ۲۰۰۱ ایجاد شد و مسئول امنیت فرودگاههاست. این سازمان تمام مسافران پروازهای تجاری خروجی از آمریکا و بارهایشان را بازرسی میکند.
در مقابل، آیس مسئول اجرای قوانین مهاجرت است و بازداشت و اخراج مهاجران فاقد مدرک، از جمله وظایف آن محسوب میشود.
یادداشت تفاهم اصلی میان دو نهاد، متعلق به ماه مه ۲۰۲۵ است. سازمان «نظارت آمریکایی» که از شفافیت دولتی دفاع میکند، این سند را براساس قانون آزادی اطلاعات به دست آورد و بیبیسی موندو نیز توانست آن را بررسی کند.
«میخواهم صدای دیگران باشم»
رودریگز در نخستین اظهاراتش پس از آزادی، از حمایتهایی که طی هفتههای بازداشت دریافت کرده بود تشکر کرد و همبستگی خود را با کسانی که همچنان در بازداشتاند، ابراز داشت.
او هنگام خروج از مرکز بروارد به رسانهها گفت: «آنچه مرا از اینجا بیرون آورد، عشق بود. قلبم را نزد تمام زنانی باقی میگذارم که به ناحق در آنجا نگهداری میشوند.»
او روز بعد در کنار واسرمن شولتز، نماینده دموکرات حوزه انتخابیه ۲۵ فلوریدا، یک نشست خبری برگزار کرد.
واسرمن شولتز از مرکزی که زن جوان ونزوئلایی در آن بازداشت بود دیدن کرد. اگرچه به آنها اجازه ملاقات حضوری داده نشد، توانستند تلفنی با یکدیگر صحبت کنند.
واسرمن شولتز پس از آن گفتوگو اعلام کرد: «داستانهایی مانند داستان کلودیا و بسیاری افراد دیگر باید ما را به اقدام وادار کنند.»
رودریگز هنگام حضور مشترکشان در برابر رسانهها، لحظاتی را شرح داد که در بازداشت احساس میکرد «مانند یک حیوان» با او رفتار میشود.
او در توصیف وضعیت مرکز میرامار از غذاهایی سخن گفت که گاهی تاریخ مصرفشان گذشته بود. همچنین از نبود نظافت در مرکز، ناتوانی بازداشتشدگان در دوشگرفتن و تعویض لباس و زنانی که مجبور بودند روی زمین بخوابند.
او تاکید کرد: «احساس کردم انسانیت از من گرفته شده است.»
رودریگز به یاد میآورد: «افراد مبتلا به سرطان در آنجا بودند که پیش از ورود نخستین جلسه شیمیدرمانی را دریافت کرده بودند، اما اجازه نداشتند جلسه دوم را انجام دهند.»
او همچنین مدعی شد با دو زن آشنا شده است که سقط جنین داشتند، ادعایی که آیس آن را «کاملا نادرست» خوانده است.
یکی از سخنگویان آیس در واکنش به این ادعاها به بیبیسی موندو گفت: «ارائه مراقبتهای پزشکی جامع از لحظه ورود یک مهاجر به بازداشت، رویهای دیرینه است.»
«این بهترین مراقبت پزشکی است که بسیاری از مهاجران در تمام زندگی خود دریافت کردهاند. وعدههای غذایی نیز به تائید متخصصان تغذیه رسیدهاند. تضمین امنیت، حفاظت و رفاه افراد تحت بازداشت ما، یکی از مهمترین اولویتهای آیس است.»
رودریگز در گفتوگو با بیبیسی موندو میگوید در تمام این روند با «کمبود شدید انسانیت» روبهرو بوده است. او میافزاید اکنون تلاش میکند توجه افکار عمومی را به پرونده افرادی جلب کند که در شرایطی مشابه او قرار دارند، اما از امکانات و حمایتهای کمتری برخوردارند.
او میگوید: «از قلبم پیروی خواهم کرد و اکنون قلبم به من میگوید باید صدای تمام آن افراد باشم.»